“YARIM” Neden Acı verir İnsana?

Yarımın sözlük anlamlarından biri şu şekilde tanımlanıyor: Tam ve istenildiği gibi olmayan, eksik, noksan olan…

“Yarım” ilginç bir söz aslında. Kendi başına içinde mistik ve psikolojik birçok anlamı taşıyan manidar bir cümle.

Yaşam içerisinde “hayat” denilen kavramda “yarım” aslında. Eksiksiz olan var mı ki; Bu Dünyada…

Yaptığımız, oluşturduğumuz, meydana getirdiğimiz her şey aslında bir yarım…Ve bu yarım nedense asla tam, eksiksiz ve bir bütün olamıyor. Dünyada da yarım işliyor her şey… Bir yarım küre kışı yaşarken diğer yarım küre baharı yaşıyor. Tıpkı gece ve gündüzde olduğu gibi… Mutlak tam ve bütünlük yok.

Geçmişte yaşadığımız derin acılar, çocukluğumuz, hatıralarımız, eksik bırakılmışlıklarımız, telafi edemediklerimiz hepsi birer yarım kalmışlığın psikodinamik etkileri. İnsan bu yarım kalmışlığı, tamamlama arzu ve hevesindedir. Olumsuz yaşanmış bir ilişki, hasarlı bir çocukluk dönemini hep iyi ve açlığımızı giderecek yönde tamamlama eğilimi içerisine girmemiz bunun göstergesidir. Çünkü psikolojik olarak bu yarım, tamamlanmak ister. Dramatik bir çocukluk geçiren biri, görmediği şefkati, ilgiyi, hâlen açık olan yaralarına şifa araması, uzun zaman önce yırtılmış, lime lime edilmiş şeyleri dikip toparlama hasretini çekme gayreti hep bu yarım bırakılmışlığın tezahürüdür.

İnsan, bir anlamda bağırarak ilan edemediklerini, açığa çıkaramadıklarını davranışlarla dile getirir. Annemizin, babamızın veya kişilerin bize vermeyi reddettiklerini bilinçsiz bir şekilde sevdiklerimizden, eşimizden çocuğumuzdan dileniriz, yoksun bırakıldıklarımızı, yarıda kalanları tamamlama arayışında oluruz adeta… Yaralanmış, hasar görmüş duyguları onarmak, tedavi etmek için bitmek bilmeyen bir arzuyla tutuşuruz. Tatmin ancak yarım kalanların tamamlanmasıyla mümkün olacaktır.Tamamlanmamak, sonuçlanmamak ne olursa olsun hep bir eksiklik hissetmektir. Kaç yaşına gelirsen gel asla dolduramadığın bir boşluktur yarım. Yaşamda her şeyi zıddıyla sunuyor karşımıza ve bir o kadarda tamamlanmamak üzere…

Şairin dediği gibi;

Bir yarım ilkbahar, bir yarım sonbaharda

Bir yarım kalabalık, bir yarım yalnızlıkta

Bir yarım keder bir yarım sevinç içinde

Bir yarım çocuk bir yarım ihtiyar

Bir yarım don, bir yarım yanmakta

Ve… bir yarım hep “yarım” kalmakta…

Evet, yaratılan her şey yarım. Tamamlanmak adına çoğu girişimlerde bulunsak da; yarım kalmak da güzel aslında… Belki de ilahi bir ikazın yansımasıdır yarım kalmak…

Nevzat ÖZER

Psikolojik Danışman

Bu yazıyı paylaşmak ister misiniz?

Yorumunuzu ve sorularınızı bizimle paylaşabilirsiniz