Hepimizin bir dert ağacı olmalı

Birçoğumuz iş dönüşü dertlerimizi eve taşıyoruz. Üzerimizdeki bu stresi bir şekilde evde yaşayanlara yansıttığımız da üzülüyoruz. Tamda bu noktada bize ufakta olsa ışık tutacak bir hikayeciği paylaşmak istiyorum.

Dert Ağacı

Eski çiftlik evimizi restore etmek için tuttuğum marangoz, işteki ilk gününü zorlukla tamamlamıştı. Arabasının patlayan lastiği onun işe bir saat geç gelmesine neden olmuş, elektrikli testeresi iflas etmiş ve şimdi de eski püskü pikabı çalışmayı reddetmişti. Onu evine götürürken yanımda adeta bir taş gibi oturuyordu. Evine ulaştığımızda beni, ailesiyle tanışmam için davet etti.

Eve doğru yürürken küçük bir ağacın önünde kısa bir süre durdu, dalların uçlarına her iki eliyle dokundu.

Kapı açıldığında; adam şaşırtıcı bir şekilde değişti. Yanık yüzü tebessümle kaplandı, iki küçük çocuğunu kucakladı ve eşine kocaman bir öpücük verdi.

Daha sonra beni arabaya yolcu etmeye geldiğinde; ağacın yanından geçerken merakım daha da arttı ve ona eve giderken gördüğüm olayı sordum.

“O, benim dert ağacım,” dedi. “Elimde olmadan işimde bazı sorunlar çıkıyor, ama şundan eminim ki o sorunlar, evime, eşime ve çocuklarıma ait değil. Bunun için bu sorunları her akşam eve girerken o ağaca asıyorum. Sabahları tekrar onları oradan alıyorum. Ama ilginç olan ne biliyor musunuz? Ertesi sabah onları almaya gittiğimde, astığım kadar çok olmadıklarını görüyorum…”

Hikayedeki kahraman bir şekil de kendi çözümü için çabalamış ve bulmuş. Bize düşen kendimize göre çözümlerimizi bulmaktır.

 

Bu yazıyı paylaşmak ister misiniz?

2 thoughts on “Hepimizin bir dert ağacı olmalı

Yorumunuzu ve sorularınızı bizimle paylaşabilirsiniz