Bu çok büyük bir vebal ve haksızlıktır. ÖSYM?nin bundan sonra yapacağı birçok sınav artık yara almıştır. Bu yaranın dağılmadan pansumanlaşması ve iyileştirilmesi lazım. Çünkü ÖSYM, İnsanların kaderine yön veren kritik sınavları yapan önemli bir kurumdur. Kpss, Ygs, Lys,Tus,Dgs,Ales,bunlar aklıma ilk gelenler…

Şimdi herkes kendini öğretmen adaylarının yerine koysun lütfen? Bu adamlarda ne moral ne motivasyon kaldı. Bir belirsizlik ve sonu nereye varacağı belli olmayan bir yoldalar…

Karamsar olmak istemiyorum. İnşallah sonu güzel ola…

Bakınız YÖk başkanı neler demiş.
“İhmali gördüğümüzde KPSS’yi iptal edeceğiz, öğretmen atamaları ay sonuna kadar bekletilecek dedi”
YÖK Başkanı Prof. Dr. Yusuf Ziya Özcan, KPSS için çok kapsamlı araştırma başlattıklarını, Cumhurbaşkanlığı, Başbakanlık, Emniyet Genel Müdürlüğü istihbarat birimleri ve bilişim uzmanlarının konuyu araştırdıklarını söyledi. Konunun kısa sürede çözüme ulaşması için Milli Eğitim Bakanlığı’nın (MEB) ölçme ve değerlendirme uzmanlarının da tek tek inceleme yaptıklarını açıklayan Özcan, “En küçük bir ihmal görmemiz durumunda sınavı iptal ederiz” diye konuştu.

Sınav sonuçlarıyla bir yere yerleşenlerin sınavın iptal edilmesi halinde görevlerinden alınacaklarını açıklayan Özcan, MEB ile yaptığı görüşme sonunda, ataması yapılan 30 bin öğretmenin göreve başlamasının ay sonuna kadar bekletileceğini söyledi. Soruşturmayı ay sonuna kadar bitirmeyi düşündüklerini ifade eden Özcan, “Bu durum yapacağımız sınavlara şaibe düşürüyor. Vatandaşa dürüst şekilde sınav yaptığımızı göstermemiz lazım” dedi.
Nevzat ÖZER
Psikolojik danışman ve rehberlik uzmanı
?21 yy da Anne ve baba olmak isimli Kitabın yazarı?
nevzatozer66@hotmail.com

Bu yazı 1148 defa okundu

İnternet ortamında buna benzer öyküler okuduğumda, insanoğlunun dinlemeden anlamadan direk karşısındakini suçlamasını, hatayı hemen karşıda aramasını, mayasından gelen bir özellik olduğunu düşünürdüm. İnsanların hatayı karşıda aradığını vurgulayıp kendisinin masum olduğuna inandığını söylerken bile kendi adıma böyle bir yanılgıya düşmediğimi düşünürdüm. Ta ki, gerçeklerle yüzleşinceye kadar…

Çok büyük ve başarılı bir okulun öğrenci velilerine, “Eğitimde Aile Desteği” konulu seminer veriyordum. Stand up tadındaki seminerimize velilerin ilgisi yüksekti. Anne ve babalar bir yandan gülüyor diğer yandan, çocuklarının hayatında kendi hayatlarını yaşamaya çalıştıklarını fark ediyorlar ve duygulanıyorlardı. Seminerin, en can alıcı yerinde ön sırada oturan okul müdürünün cep telefonu çaldı. İster istemez hem benim hem de velilerin dikkati dağılmıştı. Telefon sekiz on defa çalmasına rağmen müdür bey telefona bakmadı. Aradan beş on dakika geçmişti ki, müdür beyin telefonu tekrar çalmaya başladı. Bir, iki, üç, dört… Telefon susmuyordu. Müdür beye imâlı bir şekilde bakıyorum ama hiç istifini bozmuyor. Dahası hiç alınmıyor bile. Lakin telefon ısrarla çalmaya devam ediyor. Artık dayanamadım ve müdür beyden, telefonunu kapatmasını rica ettim. Aldığım cevap gerçekten müthişti.
-Hocam, telefon sesi sizin çantanızdan geliyor.
Kulaklarıma kadar kızardığımı hatırlıyorum. Hem müdür beyden hem bütün velilerden özür diledim ve ekledim:
-Demek ki, insan hali. Ne kadar dikkat etsek de bazı hataları yineleyebiliyoruz.
İnsanoğlu, doğası gereği hata yapabilir. Hatasız kul olmaz, denildiği kadar vardır. Önemli olan, hatada ısrar etmemektir. Ve asıl önemli olan hatayı sürekli karşımızda aramamaktır. Elimizin işaret parmağı, suçlayarak karşımızdakini gösterirken, aynı elimizin geriye kalan dört parmağının kendimizi gösterdiğini unutmayalım.

Yazara mesaj: yusufyesilkaya@gmail.com www.yusufyesilkaya.com

Bu yazı 299 defa okundu

Nedir seni kanata varmaya sevk eden. Yoksa evinizin yakınlarında gezinen anti sosyal komşunuzun oğluna mı benzettin bu noksan yaratığı. Aman Allah’ım sen çok güzelsin! Herkes senden daha çirkin. Sen çok farklısın ondandır herhalde bu yaklaşımının nedeni. Herkesi ayaklarının altında mı zannediyorsun. Nedir hiç tanımadığım birine karşı iğrenti duymanın sebebi. Nedir yıllardır tanıdığın Ayşe’de bulamadığın. Sadece güzel diye sempati duymanın sebebi ne? Nedir Allah aşkına bu peşin kanaatin sebebi.

Bence burada durmalıyız. Fazla abartmadan işin Türkçesini konuşmalıyız. Aslında ortada ciddi bir sorun yok. Tanımadığın birine karşı sempati yada antipati duyman normal. Çünkü ön yargı dediğin şey seni tehlikelerden koruyan bir savunma mekanizması. Düşünsene bir selamın bir tebessümün bile yanlış anlaştığı günümüzde acaba ön yargılarımız olmasa neler olurdu.

Yolda yürüyorsun. iki maganda yolun kenarında sohbet ediyor. Birden içinden bir duygu geldi ve son derece ciddi olman gerektiğine karar verdin. İşte bu vardığın yargı aslında senin lehine. Onların yanından geçerken sergileyeceğin tavırla olabilecek bir sataşmayı bertaraf ettin.

babanı düşün. Seni bir arkadaşınla gezerken görse ve sana ” oğlum bu arkadaşının tipini hiç beğenmedim. Dikkat et kendine” dese. Bu babanın vardığı kanaat seni tehlikelerden korumak için olumlu bir önyargı oluşturur. İçinden benzer durumları yaşıyorum dediğini duyar gibiyim.

İnsanın ruh hali mizacına yansımaya başlar. Bu nedenle kişilerin yüzlerini az da olsa okumalısın. Yani senin de az ya da çok mizaçtan, kişilik tahlili yapabilmelisin. Bu çok önemli. Bak sana ne diyorum. Bana onlarca insan getir sana hangisinden zarar görebileceğini, hangisinden zarar gelmeyeceğini, hangisinin ne tür kişilik özellikleri sergileyeceğini söyleyeyim. Bu konuda çok iddialı olduğumu söylemeliyim.

Şimdi gelelim bu önsezi ( Ön yargı) olayında atmamız gereken doğru davranışa. Şu kesin kimseyi tipinden, mizacından dolayı mahkûm etmemeliyiz. Sadece temkinli olmalı ve o şekilde yaklaşmalıyız. Yani edindiğimiz bu seziyi kesinmiş gibi insanlara lanse etmemeliyiz. Hele kötü özellikleri asla. Yani kanaatimiz olmalı ama içimizde kalmalı. İleride insanları tanıdığımızda değişirse büyük bir kolaylık olur. Önseziler kesinlikle herkesle paylaşılmamalı. Çünkü senin tahminin diğer kişide daha derin kanaatler oluşturabilir. Tamam mı?
Bir de olaylara dönük seziler var ki bu hakikaten yanıltıcı olabiliyor.
Markette gezerken bir baba, reyonundan alınmış bir araba ve araba üzerinde bir çocuk gördüm. Aslında baba yapmaması gereken bir şeyi yapıyordu. Yani Henüz satılmamış bir arabaya çocuğunu bindirip gezdiriyordu. Yapmamalıydı. Baba çocuğuyla market içinde tur atarken onları ileride bir adam gördü. Adam çocuğa baktı sonra tiksintiyle babaya döndü. Adeta babaya bir böcekmiş gibi bakıyordu. Yani yaptığının yanlışlığını ifade etmeye çalışıyordu. İçinden geçen duygular açıkça beli oluyordu. ” Şu pis herife bak. Satılmamış oyuncağa çocuğunu bindirmiş nasılda tur atıyor. Sanki burası lunapark”

Sessizce yanına vardım ve ” çocuk ne kadar mutlu değil mi” dedim. Dönüp bana baktı. Ama hala tiksintiyle çocuğa bakıyordu. Devam ettim bu olumsuz yargılı adama ” Çocuk kanser, baba çocuğunun bu son günlerinde her istediğini yapmak için gayretini sarf ediyor.

Adam’ın suratındaki tiksinti bakış, bir anda yerini ağlamaklı bir ifadeye terk etti.
“Yapma ya” dedi. Ve ekledi “çocuk da çok küçükmüş birader”
“Evet” dedim. Adam’ın bütün yargısı bir anda değişivermişti. Olumsuzluk adına hiçbir duygusu kalmamıştı. Biraz önce çocuğa tiksintiyle bakan adam sessizce çocuğun yanına varıp başını okşadı.
Tırlatmış gibi bağıranları görürsün. Adamcağız 8. Kata çıkmış kendini aşağıya atacak. Aşağıdan bağırıyor bir halk kahramanı ” atlan hadi kendini at aşağıya”
Sanki yukarıdaki keyfinden çıkmış. Çatının ucunda piknik yapıyor sanki. Bay halk kahramanı o zavallının ne çektiğini nereden bileceksin sen. Adam senin gazınla kendini aşağıya bırakır. Sen de katil olursun haberin olsun.
Mutluluktan uçan bir kişinin halini düşün. Çok mutlu bir haber almış olsun. Bahara ulaşan danalar gibi sektiğini görürsün. Hangi mantığa hangi kanata sığdırabilirsin ki.
Özetle söylüyorum; kişiler hakkında ön bir kanaatin olmalı ( kendine sakla lütfen) ama olaylara bakıp kişileri lütfen yorumlama.
Düşüncen öfkeyle başlayıp, gözyaşınla bitebilir.

“YAZIK Sınav canavarı olmuşsun kitabının yazarından” Kadir AKEL

Bu yazı 109 defa okundu

Peki, ya biz… Gerek aile içinde olan, gerekse aile dışı ilişkilerimizi, yani eşimizle olan, çocuklarımızla olan ilişkilerimizi; akrabalarımız ve komşularımızla olan pozisyonumuzu acaba tamire, bakıma alıyor muyuz? Yıpranan ilişkilerimizi bir doktorun yarayı tedavi ettiği gibi, tedavi edebiliyor muyuz? Eğer, etmiyorsak geç kalmış değiliz. Yapacağımız ilk iş evliliğimizi, çocuklarımızla olan ilişkilerimizi, kısaca insana ait ne varsa her şeyi tekrardan gözden geçirmeli, bakıma ve tamire almaktır.

Unutmayın ha! Bu arada bunlar için herhangi bir ücret de ödemeyeceksiniz. Yani tamamen bedavadır. Para verenler hemen bizi lütfen arasın.

Yapılacak tek şey:
İlgi, şefkat, iletişime açık olmak, hatalarla sevebilmek… Herkesin hata yapabileceği gerçeğini unutmamak… Dostluğa, arkadaşlığa önem vermek, güler yüzlü olmak, içten olmak, riyasız olmak, sorunları ve problemleri fazla uzatmamak.
Sorunları ve problemleri fazla uzatmamakla ilgili çok sevdiğim hikâyeyi sizinle paylaşmak istiyorum. Bu örneği hayatımda çok uyguladım ve faydasını gördüm, sıra sizde.

Bardak…
Profesör, elinde içi dolu bir bardak tutarak dersine başladı. Herkesin göreceği bir şekilde tutuyordu ve ardından sordu :”Bu bardağın ağırlığı sizce ne kadardır?”
’50 gr!’ . ’100 gr!’ .’125 gr’ diye öğrenciler yanıtladı.
“Bardağı tartmadıkça gerçekten ben de bilemem,” dedi Profesör, “Ama benim sorum şu ki :
Bu bardağı böyle birkaç dakikalığına tutsaydım ne olurdu?” ‘hiçbir şey’ … diye yanıtladı öğrenciler
Tamam, peki bir saat boyunca tutsaydım ne olurdu?’ diye sordu profesör bu kez…
Kolunuz ağrımaya başlardı efendim’ diye öğrencilerden biri yanıtladı.”Haklısın, peki şimdi ben bir gün boyunca tutsam ne olurdu?” “Kolunuz iyice ağrır, kas spazmı batar vs gibi sorunlar yaşardınız ve hastaneye gitmek zorunda kalırdınız!”
Tüm öğrenciler çeşitli yorumlar yaptı ve gülüştüler
“Çok iyi. Peki, tüm bu sorunlar olurken bardağın ağırlığında bir değişme olur muydu?”
Diye sordu profesör.
“Hayır…” Diye yanıtladı herkes
“Peki, o zaman kolun ağrımasına ve kas spazmına neden olan neydi?”
Öğrenciler, bulmaca çözermişçesine düşünmeye başladılar.
“Acıdan ve ağrıdan kurtulmak için ne yapmam gerekir bu durumda?” diye tekrar profesör sorar.
“Bardağı bırakın düşsün!… diye öğrencilerden biri yanıt verir.”Kesinlikle!”der profesör.
Hayatın problemleri de böyle bir şeydir.
Onları kafanda birkaç dakika tutarsın, bir sorun yokmuş gibi görünür. Uzun bir süre düşünürsün başınız ağrımaya başlar.
Daha uzun düşünürsen artık seni bitirmeye ve hiçbir şey yapamamana neden olur. Hayatınızdaki mücadeleleri ve problemleri düşünmek önemlidir,
Fakat DAHA ÖNEMLİSİ:
Onları her günün sonunda, uyumadan önce yere bırakmaktır (bardak gibi).
Bu şekilde strese girmez ve her gün taze bir beyin ile uyanır ve her konuyla, yolunuza çıkan her mücadele ile başa çıkabilecek güçte olursunuz!
O YÜZDEN…
“Bardağı yere bırakın bugün!

Nevzat ÖZER
Psikolojık Danışman Ve Rehber Öğrtemen
Kaynak: Nevzat ÖZER,21 yy da Anne ve baba olmak,Crea yayıncılık,istanbul

Bu yazı 548 defa okundu

NOT: Atama yapılacak alanlar, taban puanları, kontenjanları ile illere göre alanlar bazında ayrılan kontenjanları gösterir sayısal bilgiler, gerekli kurum içi çalışmalar tamamlandıktan sonra başvuru öncesi kılavuzun ilgili bölümlerine eklenecektir.

Bu yazı 14345 defa okundu

Bu yazı 2613 defa okundu

Bu duruma bağlı olarak il içi sıralarının ikinci değerlendirilmesi de 11-13 Ağustos 2010 tarihleri arası olarak belirlenmiştir.

Konuyla ilgli MEB genelgesi için tıklayınız

Bu yazı 4094 defa okundu

Seviye belirleme sınavına 7. sınıflardan 1069502 öğrenci başvuruda bulunmuş, bu öğrencilerden 1058743?ü sınava girmiştir. 6. sınıflardan ise 1090871 öğrenci seviye belirleme sınavına başvurmuş, bunlardan 1077749?u sınava girmiştir.

Sınav sonuçlarının, daha önceden, 6 Ağustos 2010 tarihinde açıklanacağı duyurulmuş olmasına karşın veli ve öğrencilerimizin meraklı bekleyişlerine son vermek amacıyla çalışmalar hızlandırılarak, sonuçlar 02 Ağustos 2010 günü ilan edilmeye hazır hale getirilmiştir.

6 ve 7. sınıfların seviye belirleme sonuçları 02 Ağustos 2010 tarihi itibariyle saat 17.00?da www.meb.gov.tr adresinde yayımlanmaya başlanacaktır.

Bu sınavlarda öğrencilerimize, eğitim öğretim sürecinde elde ettikleri kazanımların seviyesini ve bu kazanımların günlük hayatta kullanılması becerisine dönüştürülmesini ölçmek için akademisyenlerden oluşan komisyonlar nezaretinde geliştirilen, özel test soruları yöneltilmiştir. İlköğretim 7. Sınıf öğrencilerine 90, 6. sınıf öğrencilerine 80 soru sorulmuştur.

Seviye Belirleme Sınavları bir sıralama sınavı değildir. Bu sınavlarla öğrencilerin okulda elde ettikleri kazanımların ölçülmesi hedeflenmektedir. Bu sebeple bu sınavların sonucuna göre herhangi bir sıralama uygun görülmemektedir. Bakanlığımız öğrenci, okul, il ve ilçelere göre bir sıralama yapmamakta ve yapılmasını da uygun görmemektedir.

7. sınıflar seviye belirleme sınavında tüm soruları doğru yapan öğrenci sayısı 928, sınıf puanı 500 tam puan öğrenci sayısı ise 506?dır. 6. Sınıflar seviye belirleme sınavı sorularının tamamını yapan öğrenci sayısı 780, sınıf başarı puanı 500 tam puan olan öğrenci sayısı ise 415?tir.

Bu yazı 1177 defa okundu

Bu yazı 5555 defa okundu

Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü, Gençlik Hizmetleri Dairesi Başkanlığı’nca, 2009 Aralık ayında kurulan ‘Çocuk Oyunları Şubesi’ ile unutulan sokak oyunlarını yeniden canlandırmak adına, ülke genelinde geniş çaplı çalışma başlatıldı.

Türklerde binlerce yıllık geçmişe sahip olduğu bilinen ‘Mangala Oyunu’ da bu değerlerden biri olarak kabul ediliyor.

Bazı Türk devletlerinde oynanmasına rağmen, son yıllarda Türkiye’de unutulmuş olan ‘Mangala Oyunu’, Türklerin dünya görüşünü yansıtan ve kültürüne ait folklorik detayları olan etnografik bir oyun. Tarihi araştırmalar, bu oyunun Sakalar, Hunlar ve Göktürkler döneminde oynandığını gösteriyor.

Konuyla ilgili daha geniş bilgi için tıklayınız

Bu yazı 340 defa okundu