Uzun süren bir yarıyıl tatili, hepinize ilaç gibi gelmiştir. Bu sayede bol bol dinlenmiş, aile ve dost çevresiyle kaynaşmış, gezip tozmuşsunuzdur. Bazılarınız da eksiklerini tamamlamak için önemli bir fırsat olarak değerlendirmiştir tatili. Peki ya sonrası?

Tatillerden sonra öğrencilerin çoğu derslere uyum sağlamada zorlanıyor ve konsantrasyon problemi yaşıyor. Bununla birlikte depresyon, kızgınlık, sinirlilik, yorgunluk, bezginlik ve sosyal etkinliklere karşı istek kaybının ortaya çıktığını uzmanlar ifade ediyor. Tatil sonrası sendromu denen bu durumdan en çok, okulu ve dersleri sevmeyenler etkileniyor.

Tatilde planladıkları gibi önce dinlenip ardından sınava hazırlanmaya devam edenler, derslerden o kadar da uzak kalmamışlardır. Tatilin büyük bir kısmında dinlenmeyi ve eğlenmeyi tercih edenler ise okulların açılmasını istemezler.

Okula dönmek öyle kolay gelmiyor değil mi? Yorgunluk, bıkkınlık, ne kadar olumsuz düşünce varsa hepsi üstünüze çullanmış… Üstelik ayaklarınız da geri geri gidiyor. “Okula hiç gitmek istemiyorum!” cümlesini sık sık haykırmak istiyorsunuz. “Ne olur biraz daha kar yağsa da okullar bir hafta daha tatil olsa!” düşüncesi beyninizden bir an olsun çıkmıyor. Sizi bekleyen dersleri, testleri, sınavları düşündükçe de çıldıracak gibi oluyorsunuz.

Uzmanlara göre tatil sonrasında derslere yeniden uyum sağlamak, yaklaşık bir hafta sürüyor. Bu dönem içinde öğrencilerde ders çalışma verimi azalıyor. Bu durumun fazla uzun sürmemesi için yapılması gereken en akıllıca şey, hiç beklemeden bir an önce derslerin başına geçmek ve alıştıra alıştıra ders çalışma temposunu yükseltmektir.

Eğer tatilde ders çalışmadıysanız ve şimdi de ders çalışma iştahınız yoksa hiç zaman kaybetmeden, çalışmak için ilham gelmesini beklemeden dersin başına oturun. Tatil güzel, dinlenmek harika, ama sınava dört aydan daha az bir zaman kaldığını da unutmamalısınız.

Tatilden sonra, kısa bir süre kendinize çok fazla yüklenmeyin. Günde bir kaç saat ders çalışarak tatil havasından kurtulmaya gayret edin. Boş boş oturrmayın ama, derslere ısınmak için de kendinize fırsat tanıyın.

Derslerden uzak kaldığınız süre içinde unuttuğunuz şeyler olabilir. Tatil sonrasındaki ilk günlede testlerde ya da sınavlarda yaptığınız yanlışlar karşısında hemen paniğe kapılmayın. Yavaş yavaş konulara adapte olacağınızı unutmayın.

Tatil dönüşü, her zamanki saatinizde yatmaya özen gösterin. Böylelikle tatilde bozulan uyku düzeninizi yeniden sağlamış olursunuz.

Çalışma ortamının havasını yeniden teneffüs etmek ve ders çalışmaya adapte olmak için çalışma odanızda daha fazla zaman geçirmeye başlayın. Bir an önce çalışma odanızı düzenleyin. Kitaplığınızı, masanızı toparlayın ve dersin başına geçin.

Tatil uzun sürdüğünden henüz tam yerleşmemiş bilgileri unutmuş olabilirsiniz. Bu nedenle konu tekrarı yapmanızda büyük fayda var.

Tatil sonrası derslere tek başınıza uyum sağlayamıyorsanız arkadaşlarınızı evinize davet edebilir, grup çalışması yapabilirsiniz.

Yeni bir plan hazırlamak da yeni bir başlangıç yapmak için fırsat olabilir. Böylece bir türlü uyamadığınız, “Yeni bir plan yapsam da şundan kurtulsam.” dediğiniz eski ders programının yerine daha uygulanabilir bir plan hazırlamış olursunuz.

Ders çalışırken ara vererek çalışmayı ihmal etmeyin. 40-45 dakikalık bir çalışmanın ardından 10 dakikalık bir dinlenme payı bırakın. Çok geçmeden normal ders çalışma temponuza dönecek ve tatil öncesindeki havanızı yakalayabileceksiniz.

Her günümüz tatillerle ve bayramlarla geçseydi, dinlenmenin keyfini çıkaramayacaktık. Tatili iyi değerlendirdiğinize inanı-yorsanız, şimdi de çalışmanın keyfini çıkarmaya bakmalısınız. Üstelik, arkadaşlarınızı ve öğretmenlerinizi de çok özlemişsinizdir. Yeniden onlarla bir arada olmak, teneffüslerde tatil anılarını paylaşmak güzel olacaktır.

Veli Sosyal

Foxnews isimli internet sitesinde yer alan habere göre, psikiyatri uzmanları, psikologlar ve bilişsel terapistler bu alışkanlıkları kabul etmenin ilk adım olduğunu söylüyorlar.

Sakızını şapırdatarak çiğnemek: Bu sinirli ya da endişeli olduğunuzda sığındığınız bir liman gibi görünen bir bağımlılıktır.

Ne yapmalısınız? En hızlı ve en etkili çözüm, sakızı ağzınızdan atmaktır. Eğer gerçek sakız çiğnemeyi bırakmak istemiyorsanız, sakızı her şapırdattığınızda sizi durduracak bir arkadaş bulmaktır. Ya da sakızı şapırdattığınızı duyana kadar sakızı çiğneyin ve bu sesin sizi ne kadar rahatsız ettiğinin farkına varın.

Geç saatlere kadar çalışmak: Bunun için iyi bir sebebiniz var mı? Bu durumdan memnun musunuz yoksa çok mu yoruluyorsunuz?

Ne yapmalısınız? Zamanın ne kadar değerli olduğunu düşünün. Birisi sizden bir şey yapmanızı istediğinde hemen kabul etmeyin. Kendisine geri döneceğinizi söyleyin ve zamanınızın olup olmadığına karar verir. Saatinizi 5 dakika ileri kurun, böylece beklenmedik gecikmeler için zamanınız olur.

Sürüncemede bırakma: Bir görevi tamamlarken duyulan endişeyle mücadele etmede geliştirilen bir stratejidir.

Bundan nasıl kurtulursunuz? İşi ertelemeye başladığınızda bunu kabul edin. Başkaları işinizle ilgilenmediğinizi düşünebilir ve bu durum işleri daha da kötü hale getirir. Size verilen işi kontrol edin, eğer belirtilen tarihte bitiremeyeceğinizi düşünüyorsanız işe devam etmesi için arkadaşınıza gönderin. İşin sonuçları hakkında kendinizi sorumlu hissederseniz, bu sizi görevinizi bitirmeniz için motive edecektir.

Tırnak yeme: Genellikle stresinizi yatıştırmak ya da teselli bulmak için tırnak yeme alışkanlığı başlar. Hatta kimi zaman tırnak yeme bebeklikteki parmak emmenin yetişkin versiyonu olabiliyor.

Bundan nasıl kurtulursunuz? Öncelikle tırnaklarınızı yemeye başladığınızda başka bir şeyle uğraşmaya çalışın, dikkatinizi başka bir işe yönlendirin. İşyerinde ya da evinizde bir stres topu bulundurun ve onunla oynayın. Tırnaklarınızı sık sık kesin.

Her şeyden yakınma, şikayet etme: Kendinizi güvende hissetmediğinizde, istediğiniz bir şey olmadığında bir çocuk gibi ağlarsınız, her şeyden şikayet edersiniz.

Ne yapmalısınız? Bir yetişkin olarak her zaman aynı sonuçlarla karşılaştığınızda büyük bir şaşkınlığa uğrarsınız. Eğer eşiniz ya da arkadaşlarınız sizin gereksiz yere sürekli yakındığınızı söylüyorsa, buna dikkat edin. Yakınmak yerine isteklerinizi doğrudan söyleyin. Birçok insan yakınan kişilere bir süre tahammül eder. Ancak uzun süre dayanamaz.

Dedikodu yapmak: Bazı insanlar dedikodu yaparak dikkatlerin kendisinde odaklanacağını düşünüyor.

Ne yapmalısınız? Yeni bir restoran keşfettiğinizde ya da son gittiğiniz tatil yeri gibi deneyimlerinizi paylaşırken sohbete odaklanın. Son günlerdeki gündem konuları hakkında konuşun. Böylece diğer insanlar hakkında tartışmaktan uzak durursunuz. Otobüste, minibüste ya da yolda giderken iş arkadaşınız hakkında kötü bir şey söylerseniz, o arkadaşınız arka koltukta oturuyor olabilir. Unutmayın ki dedikodu insanların güvenilmez görünmesine yol açar. Dedikodu yapmaya devam ederseniz arkadaşlarınızı ve profesyonel iş bağlantılarınızı kaybedersiniz.

Dağınıklık: Karışıklıktan hoşlanıyor olabilirsiniz. Çünkü dağınıklık işinizi yapmanız için sizi teşvik eder. Buna karşılık aradığınız bir şeyi bulmak için size zaman kaybettirir.

Ne yapmalısınız? İhtiyacınız olan kağıtları kümeler şeklinde ayırın ve farklı renklerde dosyalar ya da kutular kullanın. Acil olanlar ve birkaç gün içinde yapmanız gereken işleri de ayrı dosyalara yerleştirirseniz işiniz kolaylaşır. Kendi çalışma şeklinize uygun olarak buna benzer bir sistem oluşturun. Evde de anahtarlarınızı her gün aynı yere koymak gibi basit adımlarla işe başlayabilirsiniz.

Yerinde duramama: Çok fazla kafein ya da şeker tüketiminin yol açtığı adrenalindeki dalgalanmadan kaynaklanan aşırı enerjiniz olabilir.

Ne yapmalısınız? Bol şekerli kahveyi ya da kafeinli içecekleri çok seviyorsanız, bunları kesmelisiniz. Enerjinizin tavan yapmasını ya da dip noktalara düşmesini kontrol etmek için, yeterince egzersiz yapmak ve uyumak önemlidir. Pasif egzersizlerde ellerinizi ve bacaklarınızı hareket ettirmeyi deneyin. Ellerinizi kucağınıza koyun ve avuç içlerinizi birbirine doğru itin. Bacaklarınız için, iki ayağınızı da yere düz olarak yerleştirin ve ağırlığınızı aşağıya doğru verin. Bu hareketleri sakinleşene kadar yapın.

• 10 – 11 Mart 2012
• 17 – 18 Mart 2012
• 24 – 25 Mart 2012
• 07 – 08 Nisan 2012
• 14 – 15 Nisan 2012

Haberin tümü

CHP Gaziantep Milletvekili Dr. Mehmet Şeker, rehber öğretmen açığını TBMM’nin gündemine taşıdı. Şeker, “rehber öğretmen açığı nedir” felsefe ve sosyoloji mezunları da rehber öğretmen olarak atanacak mı?” diye sordu.

Milli Eğitim Bakanı Ömer Dinçer’in yanıtlaması istemiyle yazılı soru önergesi veren Mehmet Şeker, rehberlik hizmetlerinin hem devlet okulları hem özel öğretim okulları hem de dershanelerde gün geçtikçe önem kazandığını belirterek, Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı eğitim kurumlarına rehber öğretmen olarak atanacakların Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bölümü mezunu olmaları gerektiğine dikkat çekti.

2011-2012 eğitim-öğretim döneminde de Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bölümü mezun sayısı ile rehber öğretmen açığının kapatılmasının mümkün olmadığını vurgulayan Şeker, “2011 yılı atama dönemlerinde, rehber öğretmen açığının giderilebilmesi için felsefe alanına kaynak teşkil eden yükseköğretim programlarından mezun olanların bu branşa müracaat edebilmelerine olanak tanınmıştı” dedi.

Dershanelerde ve özel okullarda düşük ücret karşılığı rehber öğretmen olarak çalışan binlerce felsefe ve sosyoloji mezunu gencimizin 2012 atama dönemlerinde rehber öğretmenliğe müracaat edebilmelerine olanak tanıyacak kararı beklediklerini vurgulayan Şeker, Milli Eğitim Bakanı Ömer Dinçer’e şu soruları yöneltti:

1. 2012 yılı öğretmen atamalarına esas olacak rehber öğretmen açığı kaçtır?

2. Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bölümü mezunu olup atama bekleyen Rehber Öğretmen sayısı kaçtır?

3. Rehber Öğretmen ihtiyacının karşılanması, Felsefe ve Sosyoloji mezunlarının rehber öğretmen olarak atanabilmesi için Talim Terbiye Kurulu’nun 80 sayılı kararında 2012 yılı atamaları için bir değişiklik yapılması düşünülmekte midir?

Kaynak Siteler

http://www.gaziantephaberler.com/milletvekili-seker-bakana-rehber-ogretmenleri-sordu-haberi-20851.html

http://www.sondakika.com/haber-seker-rehber-ogretmenleri-sordu-3299953/

“Rehber öğretmen ünvanı, psikolojik danışman ve rehberlik uzmanı olarak değiştirilmeli.

Sınıf rehber öğretmenleri sınıf içi rehberlik etkinlikleri uygulama becerisi konusunda hizmet içi eğitimden geçirilmeli.

Rehberlik Araştırma Merkezlerinde (RAM) yetişmiş eleman eksikliklerinin bulunması, ihtiyaç duyulan çalışmaların yapılamamasına sebep oluyor. Bu anlamda rehber öğretmeni olmayan okullarda, özel beceri gerektiren faaliyetlerin yapılabilmesi için belli sayıda rehber öğretmen RAM’ın koordinasyonunda haftada bir gün görevlendirilmeli, bu okullarda öğrenci, veli ve öğretmenlere yönelik bilinçlendirme çalışmaları yapılmalı.”

Ders çalışma programını nasıl hazırlamalıyız? Bu konu bütün okullarda ve dersanelerde öğrencilerimizin temel sorunu niteliğinde. Ama hep eksik uygulamalar nedeniyle öğrencilerimiz yanlış yönlendiriliyor. Çünkü çalışma saati, süresi diye bir şey söz konusu değildir. Söz konusu olan tek şey akşam yatarken öğrencinin içi rahat mı? O gün yapması gereken programı yapmış mı? Elde etmesi gereken performansı elde etmiş mi? Herkes buna bakıyor. Çoğu öğrenci de bunun yüzünden ya programı uygulamıyor ya da verim elde edemiyor. Öğrencilerin genellikle şu düşüncelerle ders çalışma programı hazırlamak istiyorlar:

• “Hocam, ben ders çalışmayı bilmiyorum.”
• “Sizce hangi saatlerde çalışmalıyım.”
• “Hergün farklı derslere mi çalışmalıyım.”
• “Puanı yüksek olan derslere mi çok zaman harcamalıyım yoksa zayıf olduğum derslere mi?”
• “Ders çalışmamı sağlayacak bir program lazım bana, hocam siz birşeyler yapın da odama asayım.”

Bu gibi farklı farklı sebeplerle öğrencilerimiz rehberlik servisine gelmektedir. Kimisi evde bulunsun diye kimisi kendini kontrol ettirecek bir mekanizma ihtiyacından dolayı bu programlara ihtiyaç duymaktadır. Bu konuda yanlış uygulamalar yapılmakta olduğunu gözlemliyorum. Yanlış programlar hazırlamaya yönlendirilen öğrenciler bu programları uygulamaya zorlanmaktadırlar. Netice hep bildiğimiz sonuç:

• “Hocam bir haftadır deniyorum, olmuyor.”
• “Bir iki gün uyguladım sonrasında gevşedi gitti.”
• “Demek ki da çözüm değilmiş, bir türlü süreklilik sağlayamıyorum.”

Peki başarıya götüren ders çalışma programı nasıl hazırlanmalıdır? Artık eğitim sistemimiz değişti arkadaşlar. Okullarda bile artık performans ödevleri diye bir şey var. Ürüne dönük bir yaşam beklentisini programlarımıza da yansıtmalıyız. Emin olun ki daha iyi okullar ve hedefler böyle gerçekleşiyor.Belli bir programa göre çalışmaya değil bizim daha çok performansa ihtiyacımız var.

Nasıl başarılı olunur? Öncelikle öğrenci hedefini bilmelidir. İlk nokta da kendimize ulaşılabilir ve somut hedefler üretmemiz lazım. Çünkü buna uygun program hazırlamalıyız. Mesela arkadaşlar, “Google”, bildiğimiz üzere çok büyük bir kitleye hitap eden büyük bir şirket. Gelin bakalım bu başarıya nasıl ulaşmışlar. Google’den yine araştırıp bakabilirsiniz. Google’nin şirketinde yüzme havuzundan, oyun salonuna; kitap okuma salonundan, masaj ve uyku odalarına kadar herşey var. Şirkette çalışma prensibi şöyle: Patron, hergün sabah iş dağıtımı yapıyor ve karşılığında tek beklentisi akşam iş çıkışında o işlerin tamamlanmış olduğunu görmek. Sabah mesai bitiminden akşama kadar herkes istediğini yapmakta özgür. İsteyengidip istirahat ediyor, İsteyen oyununu oynuyor. Ama herkes akşama kadar kendisine verilecek ödevi teslim etmek zorunda. Kimseyi belli saatlerde iş yapmaya zorlamıyor. “Sıkmak” diye bir şey yok. Diğer bir tabirle çalışan rahat bırakılıyor. İstediğin saatte ve sürede yapabilirsin. Herkes kendinin lideri oluyor bir bakıma. Şirkette bir yönetimden çok kendini gerçekleştirme esas. Yönetimin tek beklentisi mesai bitiminde herkesin kendisine verilen işi teslim etmesi. Elde edilmek istenen şey gayet basit: “performans”

Gerçekten hedeflerimize ulaşmak istiyorsak yapmamız gereken çalışma stili de buna uygun olmalıdır. Öncelikle bunu nasıl yapmalıyız. Senin hedefin ne? Beklentin ne? Sınavdan ne umuyorsun? O halde öncelikle ona uygun bir hayat düzenini yaşamına yerleştirmelisin. Örnek veriyorum sınav senin için bir “yemek” değil, “çerez” olmalı. Bunun da tek mantığı vardır. Hergün sınavdan daha büyük besinler elde etmek. Eğer günlerimiz buna alışırsa sınav günü de bize normal bir günmüş gibi gelir ve sınavı da başarırız. Diğer türlü bir yıldır midemize girmeyen ağrı bulur o günde girer. Olmayan aksilikler o gün başımıza gelir. Çünkü uzmanlar sınav kaygısının sebebini iki şeye bağlıyorlar: Zihindeki olumsuz düşünceler ve yetersiz çalışma. Yazının devamı ikinci bölümdedir.

Bu yazının devamı ve ikinci bölümü için tıklayınız 

Kaynak: http://www.aktuelegitim.com

Ömer Gümüşoğlu
Psikolojik Danışman
omergumusoglu@gmail.com

Arkadaşlar sizden sadece sınavlarda birinci olmuş ve TV’de konuşma yapan öğrencilerimizi düşünmenizi istiyorum. O öğrencilerimizin ifade ettiklerini hatırlamanızı istiyorum. Hatırlayamayan ya da böyle bir deneyimi olmayan arkadaşlar için, genel olarak şunları söylüyorlar:

• “Ben çok çalışmadım.”
• “Çok rahattım.”
• “Günlerce test çözen bir öğrenci değilim.”
• “Ailem de bana böyle bir baskı uygulamıyordu.”
• “Gerektiğinde arkadaşlarımla dışarı çıktım, sinemaya gittim.”

İnanın çoğumuza da bunlar hep yalan ve uydurma şeylermiş gibi geliyor. Ama işin gereçeği şu ki hepsi doğru ve gerçek. O öğrenci arkadaşımızın dediklerinin hepsini yaparak en iyi üniversite ve liselere yerleştiler. Hem de bu şekilde ve kendilerini hiç yormadan yaptılar bunu. Günlük yaşantılarına devam ettiler. Böylece ne kaygı oluştu ne de stres. Çok zeki olduklarından da değil. Sadece çalışma stilini bildiklerinden ve performansa dayalı çalışma programlarını uyguladıklarından. Peki bu program ne? Nasıl hazırlanır? Nasıl uygulanır?

Öncelikle arkaşlar kendimize koyacağımız hedef şu olmalı hergün belli bir limitte soru. Çünkü sınav kazanmanın tek mantığı budur: “Kondisyonlu olmak” Çünkü bildiğimiz en pahalı ücretli futbolcu bile hergün, üstelik günde iki defa bunu yapıyor. “Açma-germe”, “Orta-şut” çalışmasına kadar. O ne kadar başarılı bir futbolcu olsa da bunları yapmak zorunda. Çünkü antremansız maça çıkılmayacağını biliyor. O halde yapmamız gereken şey şu. Kondisyonumuzu kaybetmemek ve kondisyonumuzu artırmak için hergün antreman yapmak. Her dersten ve hedeflerimiz doğrultusunda kendimize belirleyeceğimiz limitte soru çözmek. İnanın bir süre sonra o limitin üstlerine çıktığınızı ve artık ilk hedef olarak koyduğunuz soru limitini “çerez” olarak algılayacağınızı söyleyebilirim. İşte o zaman siz de göreceksiniz ki o konuşmaları yapan öğrenciler haksız değilmiş. Çünkü işiniz olduğunuda yerine getirebilecek, arkadaşın çağırdığında yanına gidebileceksin. Çünkü senin saat kısıtlaman yok. Yapman gereken tek şey o gün için kendine verdiğin limitte soru çözmelisin.

Şimdi öncelikle performansa dayalı ders çalışma programı hazırlarken temel dayanağımız şu olmalı: İlköğretim öğrencileri için SBS, ortaöğretim öğrencileri için YGS, LYS, SBS’ye hazırlanan öğrencilerim ilk limitte günlük en az 100 soru ile, YGS’ye hazırlanan öğrencilerim de en az 160 soru ile başlamasını öneririm. Neden bu şekilde çünkü sınavda en az bu kadar soru ile karşı karşıya kalacağız. Eğer kendimizi buna alıştırırsak sınav günü de bize normal bir günmüş gibi gelecek. Bu program türünde soru çözmeyen öğrenciler için bu ilk ayda bizi zorlayabilir ama zaten temel hedef şu, çarkın dönüş hızını kontol altına almak. Hızımızı artırmak. Hızlı dönen bir değirmenin öğüteceği buğdayla yavaş dönen bir değirmenin mğüteceği buğday bir miktarı bir değildir. Tabi ki de hayat standartımızın üzerine çıkmak bize zor gelebilir. İşte bu programla biz standartımızı artırmayı amaçlıyoruz.

Alt seviyeden başlayıp süreklilik sağlayarak limiti yavaş yavaş artırmayı amaçlıyouz.  Hem bu artış bizi etkilememiş olacak hem de sınav yaklaşınca göreceğiz ki “300-400 soru” bizim günlük en az çözdüğümüz limit olmuş olacak. Eğer bu durumdaysak sınavda karşımıza çıkacak 100 SBS sorusu ya da 160 YGS sorusu bizim için alt limit olacaktır. Ve bizi hiç sıkmayacak.Bir kurbağayı içinde kaynar su olan bir kabın içine atarsanız kurbağa bunu fark eder ve hemen sıçrar. Çünkü canı yanıyordur. Ama o kurbağayı içinde soğuk su bulunan bir kabın içine atarsanız o kurbağa orada durur ve keyfine bakar. Suyun ısısını yavaş yavaş arttırırsanız kurbağa bunu fark etmez.Temel mantık bu farkında olmadan derecemizi artırmak.

Bu programı oluştururken ki ikinci önerimde şu: Her ders için kaç soru çıkıyorsa en az limitiniz o ders için o olsun. Örneğin SBS için her dersten en az 20, YGS için her dersten en az 40 soru çıkıyor. Hergün her dersten soru çözersek hem zihnimiz tek düze gidip yorulmamış olacak. Hem de sınav atmosferini hergün deneyimlemiş olacağız. Emin olun ki bu şekilde ders çalışınca günlük yapmamız gereken performansı bildiğimiz için bunu istediğimiz zaman yapacağız. Gündüz dışarı çıkmamız gerekince akşam yapabileceğiz. Akşam önmeli bir işimiz varsa gündüzden gelipperformansımızı bitireceğiz. Hiçbir saat dersin başında oturmak gibi bir zorunluluğumuz olmayacak. Tek zorunluluğumuz günlük belirlediğimiz limitin altına düşmemek olacak. Bu programı uygulamaktaki en temel şey de “yazmak”tır. Hergün için çözdüğün soru sayısını yazmak, bunun için bir sayfa hazırlamak ve limiti doldurmadan yatmamak. Bir ay programa alıştıktan sonra artık zaten hergün limitin kat kat üzerinde soru çözdüğümüzü görmüş olacağız.

Bu şekilde hergün belli limitlerde soru çözeceğimiz için belli bir saat aralığında da çalışmış olacağız. Ders çalışma saati bizim için amaç, değil araç olmuş olacak. Amaç çok ders çalışmak değil, verimli çalışmaktır. Eğer bu şekilde bir performansa dayalı program oluşturabilirsek bunu da aşmış oluruz. Hergün kaç soru çözdüğümüzü yazmamız, kendimizi görmemiz açısından yararlı oalcaktır. Hegün yatmadan kendimizle yüzleşmemizi sağlayacak ve ferah bir şekilde uyuyabileceğiz. Bu programda “Google Şirketi” mantığıyla tüm vakitlerinde istediğini yapmakla serbestsin ama yatmadan kendine verdiğin limitte soruyu da  görmen lazım. Gerekirse evde bir büyüğünü bunun için yönetici ilan edebilirsin. İster okul rehber öğretmenine düzenli aralıklarla yazdığın soru kağıdını götürebilirsin. Emin ol daha çok zaman kazanacaksın ve yorulduğunu hissettemeden başarın artmaya başlayacak. Tek isteğim bir gün bile kendine verdiğin limitin altına düşmemeye çalışman. 10-20 gün sonra artık düşmeyeceğini sen de görmeye başlayacaksın.

Tüm öğrencilerimize hayat boyu başarılar dilerim. Hayat zaten sınav olduğuna göre sınav içinde sınav yoktur bunu unutmayın! Eğer gerekeni yapıyorsak onlar diğer günlerden farksız olmayacaktır.

Anlam bütünlüğü için BU YAZININ birinci bölümünü okumalısınız. Lütfen birinci bölümü okumadıysanız tıklayınız.

Merak ettiklerinizi sorabilirsiniz…
omergumusoglu@gmail.com

Kaynak: http://www.aktuelegitim.com

Ömer Gümüşoğlu
Psikolojik Danışman 

Üniversite sınavını bir maratona benzetirsek, yüksek kaygı taşıyan öğrencinin durumu 20 – 30 kiloluk bir çantayla koşmaya çalışan atlet gibidir. Bu atlet ne kadar istekli olsa da taşıdığı yükün etkisiyle erken yorulacaktır.

Öğrencilerin sınav kaygısını tetikleyen hususların başında ebeveynlerin yanlış tutumu gelir. Ebeveynlerin sınavı bir ölüm – kalım meselesi gibi algılaması ve çocuğunu motive etme amaçlı da olsa “Sınavı kazanamazsan seni zor günler bekliyor”, “Herkesin gözü senin üzerinde”, “Kazanamazsan çevreye rezil oluruz” gibi ifadeler kullanması teşvik edici olmaktan çok adeta öğrenciyi kilitleyecektir.

Bunun yanı sıra ebeveynin, çocuğunun kapasitesini göz önünde bulundurmadan “Mutlaka Tıp Fakültesini kazanmalısın” ya da “Hukuk Fakültesini kazanamadıktan sonra başka bir bölüm kazansan da bir şeye yaramaz” gibi ifadeler kullanması öğrenci açısından çok yıkıcı sonuçlar doğurur. Yine ebeveynin çocuğuna güvenmemesi ve sınavı kazanması için ona baskı yapması, hatta aşırı otoriter bir tavır içine girmesi çocuğun kaygısını yükselteceği gibi onun ailesinden soğumasına da sebep olacaktır.

Bu durumda ebeveynlerin aşağıdaki hususlara dikkat etmesi yararlı olacaktır:

-        Sınavlar hayatın bir parçasıdır. Ebeveyn, çocuğuna sınavı bir ölüm – kalım meselesi gibi takdim etmemelidir.

-        Çocuğun kapasitesi konusunda gerçekçi olunmalı ve beklenti düzeyi ona göre belirlenmelidir.

-        Öğrenci, kesinlikle başkalarıyla kıyaslanmamalı. Bu durum onun aşkını-şevkini kırmaktan başka bir işe yaramaz.

-        Sınavı bir kişilik ölçüm aracı olarak kullanmamalı ve çocuğun değeri sınavdaki başarısı üzerinden biçilmemeli. Bilakis çocuğunuza “Sen bizim evladımızsın, kazansan da kazanmasan da bizim için çok değerlisin” mesajı verilmelidir.

-       ”Senin imkânların bende olsaydı mükemmel bölümler kazanırdım, ama sen çalışmıyorsun” tarzındaki ifadeler öğrenciyi pek motive etmemektedir. Özellikle ebeveynin sunduğu imkânları çocuğun başına kakması çocuk tarafından itici kabul edilecektir. Bunun yerine beklentinizi ifade edip çocuğun ders çalışmamasının asıl sebeplerini araştırmanız daha yararlı olacaktır.

-        Çocuk ebeveynini bir korku objesi olarak görmemeli. Ebeveyn, öğrencinin ders durumunu takip ederken müfettiş edasıyla davranmamalı. Çünkü teftiş edilmek insanı gerginliğe sürükler. Böyle bir atmosferde sınava hazırlanan öğrenci yoğun bir kaygı taşıyacaktır.

-        Çocuğa sürekli “ders çalış” denmemeli. Eğer öğrenci, günlük çalışma programını bitirmişse elbette ki sosyal aktiviteler de yapabilmeli ve yeri geldiğinde nitelikli arkadaşlarıyla birlikte “nefes alabilmelidir.”

-        Ebeveynin sınava hazırlık süresince çocuğu adeta “karantinaya” alması, kimseye misafirliğe gitmemesi, eve misafir almaması, yemeği ve çayı çocuğun ayağına götürmesi, çocuk ders çalışacak diye evde “olağanüstü hal” ilan etmesi çocuğun iyice paniklemesine sebep olabilir. Unutulmamalı ki çocuğunuz nihayetinde savaşa değil sınava girmektedir.

-        Özellikle ekonomik durumu iyi olan ebeveynlerin çocuğunu özel okula ve dersaneye göndermekle yetinmeyip, hemen her ders için özel öğretmen ayarlaması, öğrencinin adeta “boğulmasına” sebep olabiliyor. Bu tarz abartılı “özel ders takviyeleri” öğrenciyi baskı altına almakta ve “Bunca emeğe rağmen kazanamazsam mahvolurum” düşüncesinin oluşmasına zemin hazırlamaktadır.

Akın YILDIRIM
Özel Toros Akdeniz Lisesi
Rehber Öğretmeni

Teknolojinin gelişmesi, çalışan ebeveynlerin çoğalması ve yaşam şartlarının zorlaşmasıyla önümüzdeki yıllarda okullarda rehberlik ve danışma birimlerinin öneminin artması bekleniyor. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği İstanbul Şubesi’nin Olağan Genel Kurulu’nda konuşan Davranış Bilimleri Enstitüsü Kurucu Başkanı Psikolog Emre Konuk, ülkemizde okullarda rehberlik servislerinin hak ettiği değeri görmediğini belirtti. Konuk, “Rehberlik öğretmenlerine görevleri dışında işler yaptırılıyor. Günümüzde rehberlik birimleri okulun politikalarını, imajını, eğitimin kalitesini ve pazarlamasını oluşturmakta söz sahibi değil. Ama gelecekte bu birimler okulun yönetimini belirleyen bir birim olacak. Rehberlik teşkilatları bölüm gibi değil, müdürlük gibi çalışacak. Yönetim ve organizasyonda söz sahibi olacaklar” dedi.

Rehberlik danışmanlarının performans ölçümünde ise kaç öğrenci ile ilgilendiklerine değil, okulun gelişimine ne kadar katkıda bulunduklarına bakılacağını söyledi.

Danışmanlar verimsiz kullanılıyor

Gelecekte rehberlik birimlerinin yetkilerinin artacağını söyleyen Emre Konuk şöyle devam etti: “Rehberlik öğretmenlerinin yetkilerini problem çıkartan çocuklarla uğraşmak olarak sınırladılar. Bu bölümlerde çalışanların psikolojik danışman olduğunu unutmamamız lazım. Danışmanların yüzde 70?ine görevi dışında işler yaptırılıyor. Verimsiz kullanılıyorlar. Bu nedenle rehberler, öğrenciler ve ailelere müdahale durumunda gerekli becerileri öğrenemiyorlar. Danışmanlar pratiğin içinde değil. Asıl görevleri sadece kağıt üstünde kalıyor.”

Kaliteyle rehberlik birimleri önem kazanacak

Batı ülkelerinde okullardaki rehberlik birimlerinin verimli çalıştığını vurgulayan Konuk, “Türkiye’nin bu alandaki açığını kapatması gerekiyor. İnanıyorum ki eğitimde talep karşılandığı zaman kalite ön plana çıkacak. Şu anda eğitim kalitemiz düşük ama gelişiyor. Sonunda ideal düzeni yakalayacağız. Ama bunu başarana kadar rehberlik birimleri için fon ayrılmayacak. Çünkü şu durumda talep fazla ama bunu karşılayacak gücümüz yok. Müşteri zaten geliyor. Bu nedenle kaliteyi arttırmak için bir neden yok. Kitleler belli bir kalitede okul aradığı zaman okullar arasında rekabet artacak. Rehberlik birimleri de böylelikle önem kazanacak” diye konuştu.

Ebeveynler bilinçli olmalı

Her bir rehberlik öğretmenine okulun öğrenci sayısının yüzde biri ya da ikisi kadar öğrenci düşmesi gerekiyor. Danışmanlardan sorun çözme görevlerinin yanı sıra öğrencilerin kariyer gelişimine de yardımcı olmaları bekleniyor. Rehberlik öğretmenlerinin doğru çözüm becerilerini öğrenmiş olması gerektiğini söyleyen Konuk şöyle devam ediyor: “Türkiye’de bu anlamda danışmanların becerileri fazla gelişmiyor. Çünkü iyi eğitim almıyorlar. Kendilerini geliştiremiyorlar. Her hangi bir soruna kolay ve hızlı şekilde çözüm üretemiyorlar. Eğer üzerlerindeki gereksiz iş yükü kalkarsa eminim ki kendilerini tamamıyla işlerine verebilirler. Ama ne yazık ki yönetimler bunları düşünemiyor.” Okulların yönetim politikaları olması gerektiğini vurgulayan Konuk, “Nasıl ki eğitimin kalitesinin anlatılıyorsa, rehberlik birimlerinin de bu şekilde tanıtımı yapılmalı. Anne ve babalar da rehberlik biriminden ne talep edip etmeyeceği konusunda bilinçlendirilmeli. Bu sadece tanıtım ve anlatma işi. İyi uygulandığı taktirde birçok açıdan ilerleyebiliriz” dedi.

PDR Derneği İstanbul Şubesi’nin Olağan Genel Kurulu yapıldı

Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği’nin İstanbul Bilgi Üniversitesi’nin Dolapdere Kampusu’nda düzenlenen kurulunda mesleğinin geleceği tartışıldı. Kurulda, 2011-2013 dönemi için Alparslan Dartan, Oktay Aydın, Prof. Dr. Esra Aslan, Mehmet Arttıran, Nilgün Aktaş, Ali Akdoğan, Ferahim Yeşilyurt Asil Yönetim Kurulu Üyesi olarak seçildi. Alparslan Dartan aynı zamanda Yönetim Kurulu Başkanı oldu. Doç. Dr. Esra İşmen Gazioğlu, Ahmet Çetin, Olcayto Ezgin Asil Denetleme Kurulu Üyesi, Sibel Özer, Füsun Toparlak, Dilek Avcı, İbrahim Demirci, Muhammet Özkan, Songül Dağlı, Yavuz Akbay Yedek Yönetim Kurulu Üyesi seçildi. “Psikolojik Danışmanlıkta Disiplinler Arası Yaklaşımlar” adlı sempozyumda Prof. Dr. Yankı Yazgan, “Okul çağındaki çocuk ve ergende depresyon” konulu bir konuşma yaptı. Sempozyumda üç ayrı çalıştayda danışmanlara eğitim verildi. Doç. Dr. Esra İşmen Gazioğlu “Psikolojik Danışmanlıkta Metafor Kullanımı”, Yrd. Doç. Dr. Tamer Ergin “Nöropsikolojik Okul Modelinde Psikolojik Danışmanlara Yönelik Süpervizyon Çalışmaları”, Fulya Kurter “Okullarda Çözüm Odaklı Kısa Süreli Terapi” atölye çalışmaları uyguladı.

hurriyetegitim.com