Milli Eğitim Bakanlığı’nın minik öğrencilerin okula alışmalarını kolaylaştırmak amacıyla birkaç yıl önce uygulamaya koyduğu “uyum programı”, 2011-2012 eğitim öğretim yılında 12-16 Eylül 2011 tarihleri arasında gerçekleştirilecek. Uyum programları ile çocukların okula iyi bir başlangıç yapabilmeleri, sosyal ve sportif etkinliklerle öğrenme ortamını tanıyarak sevmeleri ayrıca okul kurallarını öğretmen rehberliğinde öğrenmeleri amaçlanıyor.

Uyum programı kapsamında, yaşça kayıt hakkını elde eden ancak bedenen yeterince gelişmemiş olan çocukların okul öncesi eğitim kurumlarına devam edebileceği veya kayıtlarını bir yıl erteleyebileceği konusunda veliler bilgilendirilecek. Okul öncesi eğitim grupları ve ilköğretim birinci sınıf öğrencileri için gerçekleştirilecek uyum eğitimlerinde, öğrenciler birbirleri ile tanışırken, okul ve sınıf kurallarını öğrenerek, çeşitli etkinlikler gerçekleştirecek.

OKULLAR 19 EYLÜL’DE AÇILACAK

2011-2012 eğitim öğretim yılı resmi olarak 19 Eylül 2011 Pazartesi günü başlayacak. Eğitim-öğretim yılının birinci yarısı için son zil 20 Ocak 2012 Cuma günü çalacak ve öğrenciler tatile çıkacak. Yarıyıl tatili ise 23 Ocak-3 Şubat 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilecek. Eğitim-öğretim yılının ikinci yarısı da 6 Şubat Pazartesi günü başlayacak, ders yılı ise 8 Haziran 2012 Cuma günü sona erecek. 2012-2013 eğitim-öğretim yılı ise 17 Eylül 2012′de başlayacak.

Uyum Programları

İnsan soysal bir varlıktır. İçinde yaşadığı toplumun bir üyesidir. Toplumsal duyarlık ve toplum olma bilinci ile dünya ve çevresinde olan doğal afet, hastalık, ekonomik, zihinsel ve fiziksel özür gibi sebeplerden kaynaklanan sıkıntı ve yoksulluklara karşı duyarsız kalamamaktadır.

İnsanlar, toplumda yaşanan bu üzüntü verici durumları, birbirlerinin dertlerini ve sıkıntılarını paylaşarak ve yardımlaşarak azalabildiğine inanmaktalar. Bu amaca hizmet etmek içinde birçok gönüllü insan tarafından çeşitli başlıklar altında sosyal yardımlaşma ve dayanışma dernekleri kurulmakta ve fiilen faaliyetlerini devam ettirmektedirler. Yardımlaşma toplumda kaynaşma sevgi ve saygıyı artırmaktadır.

Çocuklarda yardımlaşma paylaşma duygusu:

Çocuklar yardımlaşma ve paylaşma duyguları ile doğmazlar. Doğuştan bir duyguyla sevdikleri, hoşlandıkları şeyleri bir başkası ile paylaşmak istemezler. Özellikle küçük çocuklar, yetişkinlere göre daha benmerkezci oldukları için, yardımlaşma duyguları gelişmemiştir.

Uzmanlara göre 2-6 yaş arası bu duygunun kazanımında önemli bir zaman dilimi olduğu söylemektedir.2 yaşına kadar ??ben merkeziyetçi?? olan çocuklar 2-6 yaş arasındaki ilk çocukluk evresinde çocuk; sosyal ilişkinin nasıl kurulduğunu, ev dışındaki insanlarla özellikle kendi yaşıtları ile nasıl beraber olunacağını öğrenmeye başlar.

2 yaşına kadar yalnız oynamayı seven, oyuncaklarını paylaşmayan çocuk 3 yaşından itibaren akran grubuyla ile paylaşıma yardımlaşmaya dayalı oyunlara girmeye başlar.

Ebeveynler; Çocuklarda, Yardımlaşma ve Dayanışma Bilincinin Oluşturmak İçin Neler Yapılmalı?

- Yardımlaşma duygusunun çocukta oluşabilmesi için öncelikle aile fertleri birbirleri ile sağlıklı iletişim kurmalı.

- 2-6 yaşlarından itibaren çocuklara ellerindeki oyuncakları, yiyecekleri ve imkânları arkadaşları ile paylaşma duygusu aşılanmalı, böyle olunca arkadaşları tarafından daha çok sevileceği, oyunlarının daha güzel olacağı, başka bir çocuğu sevindirmenin insanı mutlu edeceği anlatılmalı, yaşanan örnekler onun anlayacağı bir dille kendilerine zarif ve kibar bir şekilde anlatılmalıdır. Bencil olursa arkadaşlarının kendisinden uzak duracağı, her çocuğun, her insanın arkadaşına ihtiyaç duyacağı ona öğretilmelidir.

- Çocukta yardımlaşma ve paylaşma duygusunun oluşmaya başladığı dönem okul öncesi eğitim dönemine denk gelmektedir. Bu sebeple aile, çocuklarını pedagojik formasyonu olan öğretmenlerin çalıştığı okul öncesi eğitim kurumlarına göndermeli.

- Evde anne ve babasının gün içerisinde karşılaştıkları zorluk ve sıkıntıları birlikte yardımlaşarak çözmeye çalıştığını gören çocuklar, yardımlaşmanın ve dayanışmanın değerini daha iyi anlayacaktır.

- Çocuklar her fırsatta oyun oynamak isterler. Faydalı bir oyunun asıl amacı eğlendirmesinin yanında, eğitici olmalısıdır. Oyunlarda, paylaşıma ve yardımlaşmaya ihtiyaç duyulan etkinliklere yer verilmeli.

- Bayramlar, belirli gün ve haftalar gibi kültürel önem taşıyan zaman dilimlerinde toplumsal kaynaşmaya katkı sağlayacak faaliyetlere, aileler çocukları ile birlikte katılmalı.

- Aileler, çocuklarının çevresinde ve okulunda planlanan sosyal dayanışma ve yardımlaşmayı amaçlayan projelere (kardeş okul, yuvaya kitap uçur, ilaç yardımı vb. ) katılımı desteklemeli.

Şenol YİĞİT

Psikolojik Danışman

Milli Eğitim Bakanlığı, başta Avrupa Birliği (AB) ülkeleri olmak üzere gelişmiş ülkelerde uygulanan Eğitimde Yönlendirme Sistemi’ni 2011′de başlatıyor. İlköğretim Genel Müdürü İbrahim Er, her bireyin ilgi, istek ve yeteneklerine göre bir alan ve eğitim programı olduğunu söyledi. Günümüzde eğitim anlayışının bilim ve teknolojinin gelişmesiyle değiştiğini belirten Er, projenin ayrıntılarını şöyle anlattı: “Öğrenim süresi içinde öğrenciler ders, sosyal ve eğitsel çalışmalar, kurs ve meslek seçimi hakkında karar vermek durumunda kalıyorlar. Bu aşamada öğrencilerin etkili karar verebilmesi için küçük yaşlarda bilgi ve yeteneklerinin keşfedilmesi gerekir. Yönlendirme çalışmalarıyla biz bunu yapacağız. Öğrenci ve ailesi çocuğunun hangi dalda eğitim alırsa başarılı olacağını bilecek. Batı ülkelerinde resmi kuruluşlarla birlikte, özel kuruluşlar da yaptıkları çalışmalarla öğrencileri ve aileleri yönlendiriyor. Ülkemiz henüz bu aşamaya gelmedi. Ancak öğrenciye ve ailesine çocuğunun bilim insanı olacağını, doktor veya tiyatrocu olabileceğini söyleyeceğiz. Bu konuda eğitim aldığında çok daha başarılı olacağı tavsiyesinde bulunacağız. Zorlama diye bir kural yok. Farklı dalda bir eğitim almak isterse, onun önü de açık.” Milli Eğitim Bakanlığı, 2011′de başlayacak yönlendirme uygulaması nedeniyle, okulların fiziki yapılarını ve rehber öğretmen sayısını yeterli sayıya çıkaracak. Yönlendirme önce pilot okullarda uygulanacak. 2014′te tüm ülke genelinde uygulanmaya başlanacak.

HANGİ YÖNTEMLER
Yönlendirme çalışmasının başarıya ulaşması ve yanılma payının asgariye çekilmesi için MEB yetkilileri altı yöntem belirledi. Bakanlığın belirlediği yöntemlerin başında derslerle ilgili sınavlar, zihinsel yetenek testleri ve kişilik değerlendirme testleri geliyor. Bu testler gözlem teknikleri ile desteklenecek. Ayrıca bireysel ve grup danışmanlık faaliyetleri mercek altına alınacak. Öğrencinin ailesinin gözlemleri dikkate alınacak. Meslek seçmesi belirlenen öğrencilere meslekler hakkında bilgi verilecek. Mesleklerinde başarılı olmuş kişilerle konuşmaları sağlanacak.

http://www.sabah.com.tr

Çocukların oynadıkları kutu kutu penseler, saklambaçlar, çetecilik oynama vs. bunların hepsi onları eğiterek, hırstan, kinden uzak tutar. Çocuğa ayrı bir kişilik kazandırır. Arkadaşları ile kaynaşmayı, dayanışmayı, yardımlaşmayı öğretir o genç beyinlere. Çocukları oynamaları için biz ne kadar engellesekte onlar her zaman oynamaya meyillidirler. Bir bakarsın meme emen bebek doyunca başlar annesinin memesiyle oynamaya, çok duymuşuzdur annelerin “yeter artık oynama” dediğini J Yaşam oyunla başlar çocuk için. Şunu da görmüşüzdür ki  hayatları boyunca çok oynayan çocukların çok güzel işler başardığını. Eskiden çocuk; çamurdan ev yapınca sevinirken, günümüzde; counter denen oyunda teröristleri vurunca seviniyor. Bilgisayar oyunları çocuklarımıza sokakta oyun oynama fırsatı vermemesinin yanında sosyalleşmesine de izin vermiyor.   

Oyun gibi oyuncağı da çocuğa bırakacaksın. Vereceksin önüne oyun hamurunu, çamuru veya tahtayı kendi oyuncağını kendi yapsın. Kendi oyuncağını yaparken kişiliğini kazansın bunun yanında, kendini tanıyıp, yaratıcı olsun. Oyun ve oyuncak daha neler mi kazandırır; günlük yaşamda kullanabileceği eşyaları ilk önce oyunla tanır. Doğayı, canlı ve cansız varlıkları oyunla keşfeder. Kendi anlatamadığı iç sorunlarını oyuncakları yardımıyla anlatmaya çalışır. Mesela;evcilik oynarken rol değişikliği yaparak empati yeteneğini geliştirir.Farklı arkadaşlarının duyguları ile ilgili bilgi sahibi olur,duyarlılık kazanır.Hoplayıp,zıplayarak gelişim aşamasındaki kaslarını geliştirir. Kendi bedenini kontrol altında tutmayı öğrenir. Dünyada tek olmadığını başka insanlarında var olduğunu, bencillikten kurtularak öğrenir. Dikkat toplamayı,kendini bir amaca yöneltmeyi,eşleştirme, sıralama,analiz, sentez gibi zihinsel süreçleri zihninde hızlandırır. Daha da önemlisi kendini ifade etme yeteneğini geliştirir.

Oyuncağı olan çocuk yaramazlık yapıp diğer aile fertlerini de rahatsız etmez. Oyuncağıyla oynar, nasıl yapıldığını, nelerden yapıldığını inceler.  Bozar sonra tekrar yapar, zihnini geliştirir. Bu süreç belki onun ilerde büyük bir araştırmacı olmasını sağlayacaktır. Buradan ebeveynlere sesleniyorum! Aldığınız oyuncakları süs eşyası olarak değil çocuğunuzun oynaması için alın. Aldığınız oyuncak, oyunun bir parçası olsun. Bazı anneler oyuncak alır, koyar vitrine, çocuk alıp oynamak isteyince “yok hayır kırarsın” der. Bu nasıl zihniyettir. Şimdilerde zaten oyuncak çocuklara değil anne-babalara satılır oldu, amaç oyuncağı onlara beğendirmek olunca bu da normal olsa gerek. Oyuncağı çocuklara bırakmakta fayda var, onların adına satın almak yerine.

Bir de alınan oyuncağın çocuğun gelişimine ve sağlığına uygun olmasına dikkat edelim. Plastik atıklarından, zehirli, ucuz ,sağlıksız maddelerden yapılan oyuncaklar yerine sağlıklı ürünleri tercih edelim. Hatta tahta oyuncak en mantıklısı. Çünkü çocuğun bu oyuncaklarla ilişkisi uzun sürer, kopan parçaları tekrar değerlendirip, onarır.

Aldığımız oyuncaklar Bekir Onur’un dediği gibi “anne-babalar çocuğa oyuncağı ağzını kapatmak için alıyor” mantığı olmasın.Oyuncağı onları avutmak için değil çocuğun daha yaratıcı olmasını,sosyalleşmesini sağlamak için almalıyız.Bir başka deyişle oyuncaklar çocuklarımıza ayıramadığımız vakitlere karşı verdiğimiz rüşvetler olmamalıdır.Sadece futbol topu almak yetmez, beraber oynamakta gerekir.

Eyüp SARI

PSİKOLOJİK DANIŞMAN

eyp_pdr@hotmail.com

OKUL ÖNCESİ EĞİTİMİN TEMEL İLKELERİ

• Okul Öncesi Dönem Hayatın Temelidir.
• Gelişmede Özel Alıcı Dönemler Vardır.
• Eğitim Çocuğun İhtiyaçlarına Duyarlıdır.
• Gelişimin Bütün Yönleri Birbirleri ile İlişkilidir.
• Bu Nedenle Eğitim Çocuğun Bütünlüğünü Gözetir.
• Çocuğun Aktif Katılımı Ve İlgisi ön plandadır.

Okul Öncesi Eğitimle;

• Çocuğun kendine güveni gelişir,
• Kendini idare etmeyi öğrenir,
• Bağımsız olmayı öğrenir ve özsaygıyı kazanır,
• Mucit, girişimci, üretici ve problem çözücü olmayı öğrenir.
• Kendi kişiliğini ve vücudunu tanır,
• Sosyalleşir,
• İlkokula uyumunu sağlayacak yetenekleri geliştirir.

OKUL ÖNCESİ EĞİTİM PROGRAMININ GENEL ÖZELLİKLERİ

• 36-72 aylık çocuklara yöneliktir.
• Çocuk merkezli programdır.
• Muhayyile ön plandadır(Ünite ve konuların olmayışının altında yatan temel felsefe de budur).
• Çocuğun çok yönlü gelişimi esastır.
• Hiçbir gelişim alanı diğerinden daha iyi ya da önemli değildir.

• Konular değil çocuğa kazandırılacak davranışlar esastır.
• Konular amaç değil araçtır.
• Bir hedef kazandırılırken farklı konular seçilebilir. Aynı konuyla farklı hedefler kazandırılırken farklı boyutta da tekrar tekrar ele alınabilir.
• Program, problem çözme ve oyun yöntemlerini öne çıkarır.
• Günlük yaşam deneyimlerinin ve yakın çevre olanaklarının kullanılmasını teşvik eder.
• Aile katılımı önemlidir.
• Esnektir.
• Her grup için, Türkiye?nin her yerinde uygulanabilir bir programdır.
• Bireyselleştirmeye uygundur.
• Özel eğitime gereksinim duyan bazı gruplarda ve kaynaştırma uygulayan okullarda da kullanılabilir.

Tüm bu açılar ve özellikler göz önüne alındığında okul öncesi eğitimin önemi daha da artmaktadır. Bu konuda önemli bir noktayı hatırlatmadan geçemeyeceğim: çocuklarını ilköğretime sosyal, bedensel, zihinsel açıdan gelişimlerinin alt basamağını ve ilk adımını atmış olarak hazır bir şekilde başlatmak, ya da onları Eğitimci John Lock?un dediği gibi ?Tabula Rasa: Boş Levha? olarak başlatmak. Tercih ailelere aittir?

Ümmühan YAPAR / P.D.R.
Özel Meram Abdullah Aymaz İlköğretim Okulu / KONYA

Eğitim, doğumla başlayıp hayat boyu devam eden bir süreçtir. Hayat boyu sürecek öğrenmenin temelleri ise ilk altı yaşta, yani erken çocukluk döneminde atılır. Bu dönemde çocuklara kaliteli bir eğitim verilmesi ve olumlu çevre şartları sunulması çocuğun fiziksel, zihinsel, duygusal, sosyal gelişimini desteklemede çok önemli rol oynar.

Erken çocukluk eğitimi ilk olarak aile de başlar. Aileden sonra, okul öncesi eğitim kurumları çocuğu toplumsal yaşama hazırlamada aileyi desteklemektedir. Okul öncesi eğitim kurumları, çalışan anne babaya destek olup, çocuk bakıcılığı görevinin üstlendiği bir yer değildir. Çocukların fiziksel, sosyal, duygusal ve bilimsel gelişimlerini en sağlıklı şekilde geçirmesini, onları gelecek eğitim basamaklarına hazırlamayı, kendini ifade eden, yaratıcı yönlerini ve becerilerini ortaya koyan sosyal bir birey olarak yetişmesini ve aileyi okul öncesi eğitimi konusunda bilgilendirmeyi amaçlayan eğitim kurumlarıdır.

UNICEF, okulöncesi eğitim kurumlarını “yaşama en iyi başlangıç” yeri olarak görüyor ve çocuklar için yaşamsal önemde olan bu dönemeçte, onlara eşit haklar verilmesi gerektiğini savunuyor.

Peki, yaşama en iyi başlangıç yerinde okulöncesi eğitim nasıl olmalıdır? Öncelikle anaokulu çocuğu bilgiyle yükleme yeri değil, çocuğun ilköğretime başlandığında bilgiyi öğrenmesi için gerekli becerilerin kazandırıldığı ve çocukların gelişimlerinin desteklendiği yerdir. Okulöncesi eğitimi dendiğinde, “eğitim” akademik bilgi gibi anlaşılıyor. Okulöncesinde “eğitim”, çocukların duygusal, sosyal, fiziksel, zihinsel gelişimlerini desteklemek için fırsatlar yaratmak anlamına gelir. Anaokulu, çocuklara bir şeyler öğretme endişesiyle yoğun dergi çalışmalarının verildiği, çeşitli branş dersleriyle çocukların sıkıldığı bir yer değil; çocukların potansiyelinin ortaya çıkarıldığı ve yaş gurubuna uygun oyunlarla çocukların gelişimlerinin desteklendiği ve mutlu edildiği bir kurumdur. Yine çocuklara bir şeyler öğretmen endişesiyle çocukların tüm gün anaokulunda kalması da yanlıştır. Bir yetişkin gibi sabah erkenden akşam 18.00′ e kadar çocuğun okulda kalması çocukta duygusal sorunların ortaya çıkmasına yol açabilir. İdeal olan sabah çocuk uykusunu aldıktan ve kahvaltısını yaptıktan sonra 9:30-10:00 arası anaokuluna gelmesi, yaş gurubu ne olursa olsun öğle yemeğinden sonra en az yarım saat dinlenmesi ve saat en geç 15: 00 gibi anaokulundan ayrılıp evine gitmesi ve evde olmanın tadını çıkarmasıdır.

İyi bir anaokulu seçmek için okulun fiziki görünüşüne ve gösterişli broşürüne de aldanmayın. Anaokulunun eğitim kalitesine bakın ve eğitim kalitesini belirleyen kriterlere göre okulöncesi eğitim kurumunu seçin.

Peki, 0-6 yaşta çocuğunuzun gelişimi desteklemek için göndereceğiniz Kreş ve Anaokulunda hangi kriterler eğitim kalitesini belirler… Bu kıstaslar şunlardır;

1. Öğretmen

Anaokulu seçerken dikkat edilmesi gereken en önemli kıstas öğretmendir. Okul öncesi dönemde öğretmenin önemi tartışılmaz. Okulun fiziki şartları ne kadar iyi olursa olsun, program ne kadar dikkatli hazırlanmış olursa olsun, çocuklarla bütün gün beraber olan, programı uygulayan öğretmendir. Çocukları gözleyip programı geliştirecek, çocuklara şefkatle yaklaşıp onların ihtiyaçlarını bir anne gibi karşılayacak kişi de yine öğretmendir. Kısacası okulun eğitim kalitesini belirleyen öğretmendir.

Öğretmenin Kişiliği: 0-6 yaşta anne babanın tüm ilgisine ve sevgisine sahip olan çocuk okulda öğretmenin ilgisini diğer çocuklarla paylaşmak zorunda kalır. Bu dönemde özellikle küçük yaş gurubu çocuklarının sevgiye ve şefkate muhtaçtır. Bu nedenle öğretmenin şefkatli, güler yüzlü ve sevgi dolu olması, işini severek yapması çok önemlidir.

Öğretmenin Eğitimi ve Tecrübesi: 0-6 yaş, çocukların gelişimi için kritik bir dönem ve çocukların bu dönemde gelişimlerini destekleyecek eğitimli ve tecrübeli öğretmene ihtiyaçları duyar. Öğretmen ne kadar eğitimli ve tecrübeli olursa çocukların gelişimini o kadar iyi destekleyebilir.

Öğretmenler ve Diğer Personeller Arasındaki İletişim: Okulda öğretmenlerin arasında iyi bir iletişim oluşursa, öğretmenler bir takım olarak çalışıp okuldaki çocukların gelişimi için birbirlerine destek olurlar. Sadece öğretmenler arasındaki iletişim değil, okulun bütün çalışanlarının arasındaki iletişimde de önemlidir. Herkes mutlu mutlu çalışırsa bu mutluluk çocuklara da yansır. Yaşanan sorunlar öğretmenlerin işine konsantre engel olur ve asık suratla çalışmaları çocukları olumsuz etkiler.

2. Çocuk Sayısı

Öğretmen-Çocuk Oranı: Sınıfta bir öğretmene düşen çocuk sayısı okul öncesi dönemde çok önemlidir. Özellikle kreş döneminde bir öğretmene düşen çocuk sayısı 5 geçmemelidir. 3-6 yaş döneme ise bu sayı 12 geçmemeli ve sınıfta bir yardımcı öğretmen olmalıdır.

Sınıf Sayısı: Birçok anaokulu kapasitesinin üstünde öğrenci kabul ediyor ve her odayı sınıf yapıyor. Böylece çocuklara düşen metrekare alan azalıyor. Çeşitli etkinlikler için kullanılacak boş oda da kalmıyor. Çok gürültülü kalabalık bir okul çocukların gelişimini de olumsuz etkileyebiliyor. Çünkü anaokulunda çocuğunun huzurlu, sakin bir ortama ihtiyacı vardır.

3. Programın Kalitesi ve Geliştirilmesi:

Kültürel ve Bireysel Farklılıklar: Okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanan çeşitli eğitim modelleri vardır. Bu eğitim modelleri farklı kültürlerden geldikleri için bizim kültürümüzde uygulandığında problemler ortaya çıkabiliyor. Ayrıca her eğitim modeli artılara ve eksilere sahiptir. Tek bir eğitim modeli yerine her eğitim modelinin kültürümüzle ve eğitim felsefemizle uyumlu yönlerini alarak kendi kültürümüze uygun hale getirmek gerekiyor. Anaokulunda program nasıl geliştiriliyor, Programı hazırlarken bireysel farklılıklara dikkat ediliyor mu öğrenmelisiniz. Eğitim programı çocukların bireysel farklılıklarına cevap verecek şekilde düzenlenmeli. Bazı çocuklar görerek, bazıları dokunarak, bazıları ise duyarak öğreniyor. Örneğin konu meyveler ise meyve çeşitleri sınıfa getirilmeli, her çocuğun dokunması, tatması, görmesi ve özelliklerini anlatarak duyması sağlanmalı.

Branş Dersleri: Erken çocukluk yılları gelecekteki akademik başarının temellerinin atıldığı dönemdir. Okul öncesi dönemde amaç bilgiyi (sayıları, renkleri, harfleri) öğretmek değil, bilgiyi öğrenebilmesi için gerekli becerileri kazandırmaktır. Bu becerileri kazandırmak yerine bilgiyi öğreteyim diye çocuğu sıkmak, çocukluğunu doya doya yaşamasına engel olmak çok yanlıştır. Çok fazla branş derleri ve yoğun program okulöncesi çocuğu için çok ağır olabiliyor ve çocuğun gelişimi olumsuz etkileyebilir. Bu nedenle daha az branş dersleri olan okullar tercih edilmeli.

Ölçme, Değerlendirme ve Geliştirme: Anaokulunun ölçme değerlendirme sistemi var mı öğrenin. Planla-Uygula-Değerlendir… Tekrar Planla-Uygula- Değerlendir… Burada bir süreklilik mevcuttur. Programı uyguladıktan sonra iş bitmiyor. Sürekli bireysel ve grup gözlemleri, öğretmenin notları incelenerek, çocukların gelişimlerine bakılarak program değerlendirilmeli. Programın eksik yönleri geliştirilmelidir. Çocuklar büyüdükçe, sınıfa yeni çocuk geldikçe grup dinamiği değişeceğinden programın etkili olabilmesi için programda değişiklikler yapılması şarttır. Ayrıca bu ölçme değerlendirme bireysel yapılmalı. Bir çocuğun gelişimini başka bir çocuğun gelişimiyle karşılaştırmak doğru olmaz. Her çocuk için bir klasör tutulmalı ve oraya çocuğun yıl içinde yaptığı faaliyetler, gözlem formları konmalı. Çocuğun gelişimi, yaptığı bu faaliyetlerle ve gözlem formlarına bakarak kendi gelişimi ve ilerlemesine göre değerlendirilmelidir. Yapılan bu değerlendirmelere göre program tekrar değiştirilmeli ve geliştirilmelidir. Bu nedenle anaokulun sistemli ölçme, değerlendirme, geliştirme sistemine sahip mi ve bu sistemli işliyor mu dikkat edin.

Pedagog Danışmanlığı: Okulun programın hazırlanmasında, ölçme değerlendirme sürecinde bir pedagogdan profesyonel destek almak çok faydalı olacaktır. Anaokulun bu hizmet için bir uzmandan ya da kurumdan destek alıyor mu öğrenmelisiniz.

Okul-Aile İşbirliği: Anaokulunda çocukların aileleriyle sıkı iletişim içinde olmak, ailelerden çocukların gelişimleriyle ve evde neler yaptığı ile ilgili bilgi almak, okuldaki gözlemleri ailelerle paylaşarak önerilerde bulunmak çocuğun gelişimini destekler. Anaokulu seçilirken aile ve okul işbirliği de değerlendirilmelidir.

4. Okulun Fiziki Şartları

Sınıflar: sınıflarda hijyen kurallarına ve temizliğe dikkat edilmeli. Mobilyalar çocukların boyunda olmalı ve mobilyaların sivri kısımları kaplanmalı. Köşeler ve oyuncaklar çocukların özgürce hareket etmelerini destekleyecek şekilde düzenlenmeli. Oyuncak ve eğitim materyalleri çocukların görebilecekleri şekilde yerleştirilmeli ve dolaplar, çekmeceler, kutular etiketlenmeli (Bir oyuncak örneği ile oyuncağın ismini yazarak). Çocukların yaş grubuna göre tehlikeli oyuncak ve materyaller sınıfta tutulmamalı (Çocukların yutabilecekleri oyuncak parçaları, kesici aletler, kimyasal maddeler). Temiz, düzenli ve ferah olmalıdır.

Bahçesi ve Spor Salonu: Çocukların enerjisini atacakları bir bahçenin ve kışın özgürce oynayacakları bir spor salonun olması çocukların fiziksel gelişimi için şart. Bahçe ve spor salonu yeterli araç gerece sahip mi dikkat edin.

Güvenlik: Bu yaşta çocuklar tehlikelere açık olduğu için okulda güvenlik önemleri tam alınmalıdır. Özellikle yangın ve depreme karşı okuldaki araç gereçler güvenli bir şekilde yerleştirilmeli ve çocuklar bu konuda eğitilmeli. Bunla birlikte oyuncak ve eğitici materyallerin güvenliğinden emin olunmalıdır. Acil durumlarda anaokulun işleyişi nasıl, güvenlik tatmin edici mi bunları da ailelerin değerlendirmesi gerekiyor.

Eğitim Araç ve Gereçleri: Okulun oyuncaklarla dolu ve rengarenk, gösterişli olması okulun kalitesini göstermez. Önemli olan her yaş gurubuna göre eğitici eğitim materyallerin bulundurulması ve bunların düzenli değiştirilmesidir. Sınıfları gezerken eğitici oyuncakların varlığına ve kalitesine dikkat etmek faydalı olacaktır.

Çocuğunuza en iyi anaokulunu gösterişli broşürlere göre değil, okulun eğitim kalitesine göre seçmeniz dileğiyle…

Pedagog Psk. Dan. Sevil Gümüş

Kurucu, Çocuk Psikolojisi ve Gelişimi Uzmanı, Oyun ve Filial Terapist

pedagogsevilgumus.com