OKULLAR PODYUMA DÖNER

Karara en yüksek sesli tepki okul kıyafeti üreticilerinden geldi. Sektörden 3 milyon insanın ekmek yediğini belirten Levra Giyim Yönetim Kurulu Başkanı Abdullah Özcan, ?Öğretmenler ders mi verecek yoksa çocuklarının kıyafetlerini mi denetleyecek. Bakanlığın sektörden bizim durumumuzdan haberi yok? diye konuştu. Altılar Giyim Genel Müdürü Adem Altan, kararın uygulanmaya geçmesiyle işsizler ordusuna yenilerinin katılacağını söyledi. Altan ?Ülke ekonomisine katkı sunan yaklaşık 5 milyar dolarlık bir piyasa iflas eder. Öğrenci maddi durumu iyi değilse her gün aynı kıyafetle okula gidecektir. Sınıflar podyuma döner? dedi.

TEK TİP DAYATMASI

Eğitim sendikaları ise serbest kıyafet uygulamasını destekliyor. Eğitim-Bir-Sen Genel Sekreteri Halil Etyemez, ?Tek bir standarda ve renge endekslenmiş kılık kıyafet uygulamasından vazgeçilmesi yönündeki çalışmaları olumlu buluyoruz? açıklamasını yaptı. Demokrat Eğitimciler Sendikası Genel Başkanı Gürkan Avcı ise, ?Tek tip öğrenci ve tek tip öğretmen profili eğitim psikolojisiyle bağdaşmaz? dedi.

Psikologlor ne diyor?

FORMA EZiCi FARKI ÖRTÜYOR

Psikolog Sevgin Esemenli, okul üniformasının sosyo-ekonomik farkı kapattığını belirtti. Esemenli şunları söyledi: ?Bir çocuk okula çok iyi marka kıyafetle gelirken diğeri daha farklı giysiyle gelecek. Çocuklar kendini bu durumda ezik hissedecektir. Bakanlık bu noktada durumu iyi olmayan ailelere giyim yardımı yapabilir.?

KIYAFETi OLMAYAN NE YAPACAK?

Prof. Dr. Arif Verimli ise kıyafeti olmayan çocukların ?Neden benim bundan yok? fikrine kapılacaklarını belirtiyor. Verimli, ?Çocuklar birbirlerinin kıyafetlerini inceler. Eğer kendisinde yoksa bu çocukta isyana neden olur. Kıskançlıklar artar. Bu durumda kalıcı psikolojik sorunlara yol açar? dedi. Prof. Verimli Türkiye’de evinde ekmek bulamayan kişilerin olduğuna dikkat çekerek karara karşı çıktığını belirtti.

YOKSUL ÖĞRENCi DAHA ÇOK ÇALIŞIR

Okullarda önlüğün kaldırılmasının yoksul ve zenginlik açısından gerginliğe neden olabileceğini söyleyen Prof. Dr. Nevzat Tarhan konuyu şu şekilde yorumladı: ?Yoksul öğrencilerin kendilerini kötü hissetmesi olası bir risktir. Bu risk, varlıklı öğrencilerin onları anlama ve yardımına neden olabileceği, yoksul öğrenciyi daha çok çalışmaya itip motive edebileceği gibi bir olumlu etkiyi doğurması da mümkündür.?

ESKİŞEHiR’DE DENENDi

Eskişehir Ticaret Odası Yönetim Kurulu Başkanı Harun Karacan, üç yıl önce Eskişehir’deki okullarda haftada bir kez serbest kıyafet uygulamasının yapıldığını ve disiplinsiz davranışların artış gösterdiğini vurguladı.

VELİLER KARŞI ÇIKIYOR

Öğrenci velisi Ayşe Özdemir, anaokulunda bile çocukların birbirlerine ‘Sen her gün aynı kıyafetle okula geliyorsun’ dediklerini belirtti. Özdemir, ?Çocuklar arasında marka rekabeti başlayacak, durumu iyi olmayan çocukları eziklik hissedecek? dedi.

ÇUBUKÇU AÇIKLAYACAK

Milli Eğitim Bakanlığı yetkilileri, serbest kıyafet uygulamasına bu ay içinde son şeklinin verileceğini bildirdi. Anketle ilgili sonuçları da Bakan Nimet Çubukçu’nun açıklayacağı kaydedildi.

Bu yazı 476 defa okundu

Her bireyin öğrenme yöntemi farklıdır. Bu kişinin yapısal bir özellidir. Öğrenme yöntemi kişinin dünyayı, eşyayı, kavramları, olayları algılayış biçimidir aynı zamanda. Örneğin “Kalem” kelimesini ele alalım. “kalem” denilice, kimi insanın zihninde kalem resmi, kiminin zihninde kalemin kâğıt üzerinde çıkardığı ses, kiminin zihninde “kalem” yazısı, kiminin zihninde ise kalemi eline alıp bir şeyler yazmak canlanır. İşte yukarıda örneklendirmeye çalıştığımız bu durum birbirinden farklı dört öğrenme yönteminin kısaca açıklamasıdır.

 Örenme Yöntemleri:

1-Görsel Öğrenme

2-İşitsel Öğrenme

3-Okuyup Yazarak Öğrenme

4-Deneyimsel Öğrenme olarak adlandırılmaktadır.

 Kimi gruplamalarda “Görsel Öğrenme” ile “Okuyup Yazarak Öğrenme” aynı kategoride değerlendirilse de kanımca bu okuma ve yazma faaliyeti kadar birbirinden farklıdır. Bununla birlikte birbiriyle ilintili yönü de vardır.

Şimdi de bu öğrenme yöntemlerini ve onu temel öğrenme kanalı olarak kullanan bireylerin özelliklerini biraz açıklayalım:

A-GÖRSEL ÖĞRENME: Resim, şekil, sembol, kodlama yoluyla gerçekleşen öğrenme biçimidir.

Görsel Öğrenenlerin genel kişilik özellikleri:

• Sözel yönden yaşıtlarından ileride bir ifade güçleri vardır.
• Renklere karşı duyarlıdırlar.
• Sosyal yönleri genel olarak yaşıtlarından daha iyidir.
• Değişiklikleri çok çabuk fark ederler( Özellikle şekil yönünden olan değişiklikleri)
• Şekil çizerek veya şema çizerek daha kalıcı öğrenirler.
• Ayrıntıdan çok bütüne önem verirler.
• Konuşanın veya öğretmenin gözüne bakmadan öğrenemezler.

GÖRSEL ÖĞRENEN BİREYLERİN DERS ÇALIŞMA BİÇİMLERİ:

Bilgileri resimler ve zihinlerinde şekle dönüştürürler.

Kelimeleri sembollere dönüştürürler.   

 Bilgileri harflerle veya kelimeler ile kodlarlar.

Okuduğu sayfanın zihinlerinde resmini çekmeye çalışırlar.

Not alırken Farklı Renkler  kullanırlar.

Çeşitli Semboller kullanırlar. (Ö,?,¯,®)

Üstü çizili yazılar veya altı çizili yazılar kullanırlar.

Akış diyagramları kullanırlar.

B-İŞİTEL ÖĞRENME: Bilgileri işiterek, zihinde sesleri duyarak gerçekleşen öğrenme biçimidir.

İşitsel Öğrenenlerin genel özellikleri:

• Az ve öz konuşurlar. (Bu nedenle bazen iletişim sorunu yaşayabilirler.)
• Genelde sayısal yönleri yaşıtlarına göre gelişmiştir.
• Kişilerden çok nesnelerle ilgilidirler.
• Bireysel yönleri daha güçlüdür.
• Dinleyerek daha iyi öğrenirler
• Öğretmeni dinlerken defterin veya kitabın kenarına çizgi veya şekiller çizer.
• Seslere, ses değişikliklerine  karşı duyarlıdırlar

İŞİTSEL ÖĞRENEN BİREYLERİN DERS ÇALIŞMA BİÇİMLERİ:

Özet notlarını sesli olarak okursa daha iyi öğrenir.

Anladıklarını sözlü olarak ifadelendirirse öğrenme daha kalıcı olur. 

Başkalarına anlatarak daha iyi öğrenirler.

Ders notlarını dinleyerek öğrenen bir başkasına da açıklarsa daha verimli bir öğrenme gerçekleştirir.

Öğrendiklerini başkalarıyla tartışarak daha iyi öğrenir.

Konuyla ilgili fikirlerini başkalarına da anlatırsa daha iyi öğrenir.

Önemli bir uyarı: Bu yöntemle öğrenen öğrenciler öğretmenleri ve anne-babaları ders çalışıp çalışmadıkları konusunda en çok yanıltan öğrencilerdir. Çünkü öğretmen ders anlatırken göz kontağı kurmaz, hatta dersi dinlemeyip defterin veya kitabın kenarına karalama yapıyor izlenimi verir.( Bu onun yoğunlaşıp, dinleme biçimidir.) Fakat ne anlatıldığı sorulduğunda sorunun cevabını doğru olarak anlatabilir. Bu konuda öğretmenler ve anne-babalar öğrencinin ders çalışmadığı kanaatine varmakta acele etmemeli, önce öğrencinin hangi kanalla örendiği  iyice tespit edilmelidir.

C-OKUYUP-YAZARAK ÖĞRENME:  Bilgileri okuyup,  kendi cümleleri, ifadeleri ile yeniden anlamlandırarak öğrenme biçimidir.

      Okuyup-Yazarak Öğrenenlerin genel özellikleri:

• Genel olarak yazıları çok güzeldir.
• Defterleri çok düzenlidir.
• Özet çıkararak daha iyi öğrenirler
• Mükemmeliyetçi ve titiz bir yapıya sahiptirler.
• Kitap okumayı yaşıtlarından daha çok severler.
• Yazılı ifadeleri yaşıtlarından güçlüdür. (Kompozisyon Dersinden sınıfta en yüksek notu alan öğrencilerdir genelde.)
• Duygularını yaşıtlarına göre daha iyi ifade edebilirler.

OKUYUP-YAZARAK ÖĞRENEN BİREYLERİN DERS ÇALIŞMA BİÇİMLERİ:

Örnek sorular cevaplayarak daha iyi öğrenir. (yazıyla)

Notlarını 1,2,3,4, a,b,c,d, A1 A2 A3 A4 … Şeklinde kategorize ederek sıralarsa daha iyi öğrenir.

Düşüncelerini paragraf yapısı içinde yazarsa daha kalıcı öğrenir.

Zihninde oluşan noktaları hiyerarşik bir düzenle yazarsa daha iyi öğrenir.

Grafik ve şemaları yazılı ifadelere dönüştürür.

Düşünceleri tanımları kendi ifadelerinle tekrar yazar.

Duygu ve düşüncelerini yazılı ifadeye dönüştürür.

D-DENEYİMSEL ÖĞRENME: Bilgileri deneyerek, uygulama yaparak, kişisel tecrübeler yoluyla öğrenme biçimidir.

Deneyimsel Öğrenenlerin genel özellikleri:

• Ekip çalışmasından çok hoşlanırlar.
• Deney yapılan, proje üretilen derslere çok ilgilidirler.
• Sözel tanımlardan çok bizzat kendileri deneyerek daha iyi öğrenirler.
• Öğrenirken deneme-yanılma yöntemini kullanırlar.
• Tüm duyu organlarını kullanabilecekleri çalışmaları daha çok severler.
• Önemli ilkelerin pratikteki(Günlük Hayattaki) yansımalarını gösteren çalışmalara önem verirler.

DENEYİMSEL ÖĞRENEN BİREYLERİN DERS ÇALIŞMA BİÇİMLERİ:

Gözlem gezilerini laboratuar çalışmalarını kaçırmazlar.

Konuları gerçek hayattan uzak bulduğu derslerde notların eksik olabilir.

Deneyimsel öğrenen bir başkasıyla birlikte çalışırsa daha kalıcı öğrenir.

Kavramları ve ilkeleri somutlaştırmak için gerçek hayattan örnekler vermekten hoşlanır.

Başkalarına öğretirken daha iyi öğrenebilir.

Önceden sınavın (veya yapacağı diğer şeylerin) bir provasını yaparsa daha iyi öğrenir.

Sergi ve gösterileri kaçırmak istemez (Özellikle Proje Çalışıyorsa)

Kimi zaman bireylerin kullandığı Ağırlıklı Öğrenme yönteminin yanı sıra bir de yardımcı öğrenme yöntemi olabilir. Örneğin görsel Öğrenme ‘yi Ağırlıklı Öğrenme yöntemi olarak kullanan bir kişi bunun yanı sıra “Okuyup-yazarak Örenme” yöntemini de yardımcı öğrenme kanalı olarak kullanabilir. Ya da, “Deneyimsel Öğrenme” yöntemini kullanan bir birey “Görsel Öğrenme” yöntemini de yardımcı öğrenme kanalı olarak kullanıyor olabilir.

Ümmühan YAPAR

Psikolojik Danışman

Özel Meram Abdullah Aymaz İlköğretim Okulu

KONYA

Bu yazı 794 defa okundu

Bir çok eğitimci yanlış disiplin anlayışı sergilediği için ne yazık ki birçok öğrenicin eğitimden uzaklaştırdığının ve dünyalarını yıktıklarının farkında değiller.

Eğitim öğretimin açsından önemli olan eğitimde disiplin konusunda yüzlerce makale yazıldı, kitaplar derlendi. Bu konuda yeteri kadar bilgi olmasına rağmen uygulamada yanlışlıklar görülmektedir. Buda gösteriyor ki eğitimcinin ideal davranışları yapabilmesi ve destek görebilmesi için okulunda öncelikle ortak bir disiplin anlayışı başka bir ifadeyle uygun bir okul kültürü oluşmuş olması gerekmektedir. Yazımın hedefi de bu ortak anlayışın nasıl olması gerektiği üzerinedir.

Öncelikle her işte olduğu gibi eğitimsel disiplinin sağlanmasında da hakiki manada niyetimiz olmalıdır. Tecrübeler gösteriyor ki birçok eğitimci disipline önem verirken bu önemi davranışlarında göstermiyor.

Hakiki manada eğitimsel disiplin anlayışının oluşmamasının bazı temel nedenleri vardır. Bunlar;

Birincisi eğitimsel disiplinin ne olduğunu bilmiyor yada bunu öğrenmek için çaba harcanmıyor olabiliriz. Daha çok kulaktan dolma bilgiler ile yetinmiş yada aileden-öğrencilik yıllarımızdan kazandığı tecrübeler ile disiplin anlayışı geliştirmiş olabiliriz. Bunun kanıtı olarak ?Bizim zamanımızda hiç böyle değildi.? gibi yakınmalar duyabilirsiniz. Unutmayalım ki bizim zamanımızda cep telefonu, internet ve televizyonda yoktu. Üstelik araştırıldığında görülecek ki bizim zaman önceki zamanlara göre de kötüydü.

İkincisi öğretmenlik mesleğinin önemini kavrayamamış olabiliriz. Öğretmenlik mesleğinin önemini bilen kişi yaptığı her davranışın ve söylediği her sözün öğrencileri ne şekilde etkileyeceğini bilir.

Üçüncüsü  mesleğimizi sevmiyor olabiliriz. Dolayısıyla yaptığımız işten mutlu değilizdir. Bütün çalışmalar ve uygulamalar angarya gelebilir. Buda öfkeli ve huzursuz öğretmen ve idareci tipi oluşmasına neden olabilir.

Dördüncüsü idareci ve öğretmenin kişilik olarak sabırsız ve öfkeli olması ki öğretmenlik mesleğinde bunun tam tersi olması beklenir.

Beşincisi hemen sonuç almak istiyor olabiliriz.

Altıncısı cımbızlama yaklaşıyor olabiliriz. Eğitimde disiplin anlayışı bir bütündür. Disiplinde bir uygulamayı yapıp diğerini uygulamamak faydalı olmayacaktır. Örneğin; İdare ve öğretmen olarak ortak bir disiplin kararı aldınız, ancak bunu öğrencilerle sebepleriyle birlikte paylaşmadınız sonuç başarılı olmayacaktır. Diyelim ki öğrenciler ile paylaştınız. Ama bu sefer ortak hareket etmediniz. Yine başarısız olacak. Diyelim ki ortak hareket ettiniz. Bu seferde öfkenizi karıştırdınız. Yine başarısızlıkla sonuçlanacaktır. Kısaca eğitimde disiplin uygularken bütüne dikkat etmek gerekir. Bir disiplin ilkesini uygularken bir başka ilkeyi devre dışı bırakmamak gerekir.

Okulda ortak bir disiplin anlayışı oluşturmaya çalışırken yukarıda yazılan bu engelleyici nedenler ve davranışlar göz önünde bulundurulması faydalı olacaktır.

Okulda Disiplin Anlayışı Nasıl Olmalıdır?

Eğitimsel disiplin amaçlanırken her yaş döneminin ihtiyaçları ve özellikleri göz önünde bulundurulmalıdır. İlköğretim ile orta öğretim de disiplin anlayışı bu yönden farklı olacaktır. İlköğretim, ortaöğretim ve üniversiteyi kendi aralarında disiplin yaklaşımı açısından basit bir kıyaslama yapacak olursak, en zor ve katı disiplin orta öğretim de yaşanmaktadır. Bunun nedeni ergenlik döneminin aşılması gereken fırtınalı özelliğidir. Buda gösteriyor ki eğitimsel amacı öğrencinin gelişim özelliklerine uygun olarak biçimlendirmeliyiz.

Öğrenciler genelde kurallara karşı çıkmaz eğitimcinin kuralları uygulama biçimine karşı çıkar. Kuralları uygularken  taviz vermemek, ama muhatabımızın tecrübesiz bir öğrenci olduğunu da bilerek onur kırıcı davranışta bulunmamak gerekir. Genelde eğitimciler kuralları uygulama biçimi haklı oldukları gerekçesiyle aşırıya kaçabilmektedir. Bu noktada önemli olan öğrencinin hatasını görmesini ve karşılığı olan cezayı almasını sağlamaktır. Bundan daha fazlasını yapan eğitimci kendisine şu soruyu sormalıdır. ?Acaba haklı olduğum gerekçesine sığınarak öfkemi mi tatmin ediyorum??. Elbette eğitimciler sevdikleri öğrencilerinin yapmış olduğu kötü davranışlarından dolayı hayal kırıklığı yaşayacaklardır. Ama bu durum eğitimcilerin öfkelerini kontrol etmelerini engellememelidir. Bilinmelidir ki tercih edilen kestirme yollar problemin çözümüne değil kökleşmesine neden olacaktır. Problemler derine itildiği için idarecilere ve öğretmenlere yansımayacak dolayısıyla çözüldü zannedilecektir. Acaba hangimiz kendi evladımız için böyle olmasını tercih ederiz?

Adil yaklaşım temel ilke olmalıdır. İyi-kötü, başarılı-başarısız, kırsal-kentli, zengin-fakir, kız-erkek ayrımı yapılmamalıdır. Problem şu ki hiçbir eğitimci bunu bilinçli yapmadığı için adaletsiz davrandığını yada davranabileceğini fark etmeyebilir. Bundan dolayı eğitimci uyanık olmalıdır. Hemen karar verici olmamalıdır. Çevresine danışmasını bilmelidir. Danışarak karar almalıdır. Bu konuda faydalanabileceği kurumlardan biride rehberlik servisleridir.

Makul bir disiplin anlayışı olmalıdır. Kurallar yazılı ve yazısız olması bakımından ikiye ayırabiliriz. Yazılı kurallar için genelde nasıl uygulanması gerektiği konusunda problem yaşanır. Bunun için eğitimciler kendi okullarında bir araya gelerek bu kuralları nasıl uygulayacakları konusunda ortak karara varmalıdırlar. Yazısız kurallar içinde bir araya  gelmeliler ve birlikte kabul edilebilir kurallar oluşturulmalıdır. Bu yöntem ve kuralları belirlerken ben yerine biz anlayışına göre hareket edilmelidir. Ortak bir anlayışla ortaya konulmayan hiçbir kural ve yöntem kabul görmeyecektir.

Eğitim çalışanları arasında belirginleştirilmiş ve sınırları çizilmiş görevlendirme anlayışı olmalıdır. Eğitim kurumunda görevli her personelin, öğretmenin, idarecinin, hizmetlinin disiplindeki görev sınırları iyi tespit edilmelidir. Aynı öğretmen nöbetçi olarak, ders öğretmeni olarak, o an aktif görevi olmayan bir öğretmen olarak nasıl bir rol oynayacağını bilmelidir. Bunun sağlam zemine oturabilmesi içinde kurum içi güven olmalıdır. Öğretmen idaresine, idare öğretmenine güven duymalıdır. Ancak böyle bir ortamda eğitimciler ortak bir tutum geliştirebilirler. Bu güveni sağlayacak öncelikli lider kişiler ise idareciler olmalıdır.

İdareciler okullarında bizim okul, biz anlayışını geliştirecek tedbirleri almalıdır. Kendi kabuğuna çekilen idare; öğretmen, öğrenci ve veli desteğini kaybeder. Toplantılara önem verilmelidir. Üç grup toplantı vardır. Aileler ile yapılan toplantı, eğitimcilerin kendi aralarında yaptığı toplantı ve öğrenciler ile yapılan toplantılar. Eğitimciler ile yapılan toplantılar her ay yapılması gerekir. Bu toplantının ana gündemi öğrenciler, devam-devamsızlık, başarı-başarısızlık ve disiplin olmalıdır. Toplantılar monolog tarzı gerçekleşmemelidir. İdarecilerin tek başına konuştukları toplantılar başarısız toplantılar olarak değerlendirilmelidir. Çünkü bir fiil sahada çalışan, öğrencileri en iyi tanıyan eğitimcilerin konuşmaması, kararların sağlıklı alınmaması anlamına gelecektir. Öğrenciler ile de iki ayda bir toplantı yapılmalıdır. Okulun onlardan beklentileri anlatılmalı, ayrıca öğrencilerin şikayet kutusuna yazdıkları istekler toplantılarda değerlendirilmelidir.

Aileyi içine almayan hiçbir disiplin anlayışı ayakta kalamaz. Disiplin problemi yaşayan öğrencilerin birçoğunda ailevi problemlerin varlığı artık bilinmektedir. Problemli aileler genelde çözüme katılamadıkları gibi çoğu zaman ?örneğin- anne ve babanın ölümü gibi problemin kendisi olabilmektedir. Çözüm sürecine aile katılamasa dahi bu noktada aile yapısının ve durumunun bilinmesi öğrenciye yaklaşım konusunda bize ip ucu verecektir.

Her davranışı cezalandırılması gereken bir durum olarak değerlendirilmemelidir. Örneğin sınıf içinde öğretmeninden izinsiz çöp atmaya gittiği için doğrudan disiplin kuruluna göndermek yerine eğitimci kendi olanakları içinde bu durumu çözmelidir. Bir başka örnek sınıfta çok konuşan öğrencileri sınıf yönetimi becerisini arttırarak çözmeye çalışmalıdır. Aksi taktirde her seferinde sert uygulamayı seçen öğretmene olan saygı ve güven sarsılacağı gibi bu durumdan dolayı öğrenci ayrıca problem yaşatabilir. Bu noktada öğretmenler hangi durumlarda ve nereye kadar problemleri kendi aralarında çözmesi gerektiğini bilmelidir. Bunun için okulda ortak bir anlayış oluşturulmalı. Çünkü bir öğretmenin kendisine yapılan saygısızlıkta kendi çözmeye çalışırken bir başkası aynı durumda daha zıt bir çözüme gittiğinde ortamda ister istemez tutarsızlık oluşacaktır. Bu durumda aynı okul ortamında benzer duruma farklı tepkiler sergileyen öğretmenler oluşacaktır. Bu durumda okulun disiplin anlayışı zafiyete uğrayacaktır.  

Proaktif bir disiplin anlayışı geliştirilmelidir. Önemli olan problem çıktıktan sonra değil çıkmadan önce önleyebilmektir. Bunun için çok çeşitli çalışmalar yapılabilir. Örneğin; Öğrenciyi tanıma ve takip hizmetlerine ağırlık verilebilir. Özellikle belirlenen risk grubu öğrencileriyle önceden planlanmış çalışmalar yapılabilir. Öfke yönetimi ve iletişim, ergenlik, aile eğitimleri vb. konularında bilgilendirme çalışmaları yapılabilir. Tüm öğretmenlerin gruplara ayrılarak veli ziyaretleri gerçekleştirilebilir.

Disiplin konusunda yazılabilecek daha çok maddeler var. Belki size bunlar bilindik maddeler gelebilir. Ancak en önemli ve ?neden bir disiplin anlayışı oluşturamıyoruz? sorusuna cevap veren yazdığım ilk maddedir. Eğitimsel disiplini sağlamak için gerçek anlamda niyet yoksa. Gerçek anlamda disiplinde olmayacaktır.

Özkan EMİROĞLU

Eğitimci-Danışman

ozkanemiroglu@gmail.com

Bu yazı 1006 defa okundu

Herkes ayrı bir dünyaydı, bir insanı tanımak yeni bir keşifti. Her insandan öğrenilebilecek şeyler vardı. Değersiz insan yoktu, ondaki değeri göremeyen insan vardı. Hiç kimse bütünüyle kötü ya da iyi değildi. Hayatta siyah beyazın dışında da renkler vardı.
Hatalarımın benim için bir fırsat olduğunu, her şeyden bir şeyler öğrenebileceğimi bana gösterenlerdi. Mükemmel olmak, yanlış yapmamak değildi, yanlışları doğruya çevirebilmekti.
Öğretmek için yaşamak gerekirdi, sadece sözle değil halleriyle de ders verenlerdi. Bal yemeden bal yemeyi öğütlemekten utananlardı. Okumadan okutmaya çalışan, kötü alışkanlıklara sahipken sakın siz yapmayın demekten çekinenlerdi.

Öğretmen, bilginin kıymetini bilendi. Bilgi insanın yitiğiydi, onu aramak insanı değerli kılardı. Her türlü bilgiye aç olan ve bu açlığı da öğrencisine aşılayandı. Öğrenmek çok zevkliydi, öğrenirken ve öğretirken içindeki coşkuyu bize de geçirirdi.

Öğretmen idealleri olandı. İdealleri için zevklerini, isteklerini erteleyebilen ve hedefleri için yaşayanlardı. Mevlana?nın dediği gibi ? Kişinin değeri aradığı şey kadardı.?
Öğretmen umut verendi, umut kaynağıydı. Herkesin içinde, uyandırılmayı bekleyen bir devin olduğuna inanandı. Karanlığın en çok bastırdığı zaman, sabahın bize en yakın olduğu andı. İnsanı güçlü kılan pes etmemesi, ümidini kesmemesiydi kendinden, hayatından ve rabbinden. Ne de olsa kışın sonu bahardı.

Yaşam mükemmeldi aslında doğru bakmasını bilene. Mutluluk şartlara bağlı değildi, o bizim olayları algılamamızla ilgiliydi. Bardağın dolu tarafına bakmasını bilen ve gösterenlerdi.
Öğretmen öğrencisine hayat yolunda yürümeyi öğretendi. Hayat yolunda düşmemek değildi maharet, hemen toparlanıp ayağa kalkabilmekti ve hayat uzun soluklu bir koşuydu.
Öğretmen her zaman iyi bir öğrenciydi. Sınavdaki bir öğrenci hassasiyetiyle hayatı yaşayandı. Her anının muhasebesini incelikle yapandı.

Onlar çok isteseler de her derdimize deva olamadılar ama dertlerle dost olmamızı sağladılar. Acıların bizi büyüttüğünü, güçlü kıldığını öğrettiler.

Başarılı bir öğretmen olmak öğrencilerinin sınavlarda en yüksek notları alması ya da iyi okullara yerleşmesi değildi. Onların kişilikli, mutlu, ahlaklı ve inançlı bireyler olarak topluma katılmasıydı.
Burada hayalimdeki öğretmeni anlattım sizlere ya da olmak istediğim kişiyi. Biz de insanız mükemmel değiliz biliyorum ama bu yolda hedefimizi bilmek, tayin etmek ulaşmakta birinci basamak. Her şeyin içini madde ile doldurduğumuz bu günlerde bizim mesleğimizi de parayla ölçenler, değersiz bulanlar var. Peki, bizler, biz öğretmenler mesleğimizin kıymetini biliyor muyuz? Ne kadar önemli olabiliriz bir öğrencinin dünyasında, bunun farkında mıyız? Onun kişiliğinde ne izler bıraktığımızı önemsiyor muyuz? Yoksa kendi gelişimimizi tamamlamadığımız, kendi sorunlarımızı çözemediğimiz için yaralar mı açıyoruz o canların yüreğinde. Onlar belki başka bir anne babanın çocukları ama bize Tanrının emanetleri. Ve aramızdaki bağ çok özel!

Münib
Eğitimci

Bu yazı 736 defa okundu

Hafızayı güçlü tutabilmek için insanlar bunalımlardan uzak durmanın yollarını aramalıdırlar. İnsanın bunu yapabilmek için yaşadığı andan doyum almayı öğrenmesi gerekir. İstekleri ertelemek aslında yaşamı ertelemektir. Yaptığı işi sevmek,insanı sıkıntılardan kurtarır. Severek çalışan insan ise yaşadığı her dakikadan doyum alır ve başka insanlara da pozitif enerji sağlar. Bu çizgisini koruyabilen insan bunalmaz ve hafıza vidalarını sıyırmadan rahat biçimde yaşar.

Kendine güvenmek,inanmak hayatta çok önemlidir. Motivasyonunda temelini oluşturur. Kendime güveniyorum demekle de kendine güven olmaz. Bazı bilgi ve becerilerin olması ile kendine güvenin temelleri oluşur.Zihinsel olarak: anlamlı okuma,kavrama,analiz ,sentez,değerlendirme gibi becerilerin kazanılmasıdır. Gerekli temel bilgileri ve becerileri kazanmadan kendime güveniyorum ifadesi aslında insanın kendini kandırmasından başka bir şey değildir. Kendine güvenen ve hatalarını analiz edip yeni kararlar verebilen insanlar her gün başarı ivmesini arttıracaklardır. Bir işi yapamadıysanız ve sebebini doğru olarak tespit edip gerekli kararı veriyorsanız başarı sizin için kaçınılmazdır. Tabii olarak ilgilenmek ,bilgilenmek ve sonuç olarak her şeye sahip olmak önemli süreçlerdir.Şimdi kendine güveni bir örnek olayla açıklayalım:

OLAY: Bir zamanların ünlü modacısı Elsa Schhiaparelli’nin başından geçer. Tam bir defile arefesinde atelye çalışanları işi bırakırlar,kala kala mankenler,baş makastar ve tayyörcüsü kalır. Elsa için defileyi iptal etmekten başak bir çare kalmadığı düşünülürken ,o odanın içinde dört dönüyor ve durmadan mutlaka bir başka yolu olmalı diye düşünüyormuş,sonunda buldum diye haykırmış! Biz de giysileri olduğu gibi sunacağız. Kimi yarım ,kimi kolları takılmamış,kimi yakasız?. Olsun demiş,biz defilemizi bu biçimde de olsa takdim edeceğiz.

Böylece duyurulduğu günde de defile yapılmış?. Ne başarı olmuş,ne başarı bazı paltolar tek kollu bazı giysiler dikim aşamasındaymış. Ama yinede izleyenlere bir fikir verebilecek durumdaymış. Hem yürekliliği açısından alkış toplamış,hem de bol bol sipariş alarak işine sekte vurulmasını önlemiş. Uzun süre bu ilginç defileden söz edilmiş?

Sizlerde amacınıza ulaşmak için çalışırken güçlüklerle karşılaşıp, yolunuzdun tıkandığını görürseniz mutlaka bir başka yolu olmalı diye düşünün ve yeni çareler arayın.

Asla Vazgeçmeyin Asla!!!!! Çaresizseniz,Çare Sizsiniz ?..

Öner ÖNDER
Rehberlik Öğretmeni – Psikolojik Danışman-Yazar

Bu yazı 1421 defa okundu

1.Her şeyden önce öğretmen branşında yeterli olmalıdır. Bu, sınıfın öğrenmek için hazır olmasında en büyük etkendir.

2.Öğretmen davranışlarında tutarlı olmalıdır. Çünkü öğrenciler, öğretmenin neye kızıp neye kızmadığını kestiremedikleri zamanlarda neye göre davranacaklarını bilemezler. Bu da sınıf içerisinde disiplinsiz davranışlara neden olur. Bu konuya değinmişken şunu da hatırlatmadan geçemeyeceğim, okullarda disiplinsiz davranışların bir nedeni de öğretmenler arasında, hangi davranışa olumlu, hangi davranışa olumsuz tepki verileceği konusunda, bir standardın oluşturulamayışıdır.

3.Sınıf içerisinde öğretmen ders anlatırken, sınıfın, tamamıyla, göz teması kurmaya özen göstermelidir. Bu da şu şekilde yapılabilir; sınıfın tamamı hayali olarak dört parçaya bölünür ve ders anlatırken sırasıyla bu parçalara bakılarak anlatılır. Bu, sınıfla göz teması için yeterli bir davranıştır. Ancak öğretmen bire bir diyalogda bulunduğu öğrenciyle göz teması kurmayı ihmal etmemelidir.

4.Öğretmen rahatsız olduğu davranışı ilgili öğrenciye, ben dilini kullanarak ifade etmelidir. Bu da şu şekilde yapılabilir; öğretmen istenmeyen davranıştan nasıl olumsuz etkilendiğini öğrenciye aktarmalıdır. Örnek olarak, “ben ders anlatırken senin arkadaşınla konuşman dikkatimi dağıtıyor” gibi. Üzülerek ifade etmeliyim ki birçok öğretmenimiz öğrencinin davranışından daha çok kişiliğine eleştiri getirmekte, onu arkadaşlarının içinde adeta küçük düşürmektedir. Böylece de sınıfta istenmeyen öğrenci davranışları körüklenmektedir.

İstenmeyen öğrenci davranışları, dayanılmayacak boyutlarda değilse görmezlikten gelinebilir. Çünkü özelliklede sınıf başarı ortalamasının altındaki öğrenciler olumlu özellikleri nedeniyle dikkat çekemedikleri zaman olumsuz davranışlarıyla dikkat çekmeye çalışırlar. Öğretmenlerimizin bu durumda öğrenciye tepkide bulunmaları adeta öğrencinin ekmeğine yağ sürmek anlamı taşımaktadır. Ancak mutlaka tepki (ceza) verilmesi gerekiyorsa olumsuz davranıştan hemen sonra verilmelidir. Çünkü öğrenci hangi davranışının cezalandırıldığını ayırt edebilmelidir. Bu şekilde olumsuz davranış söndürülebilir. Buradaki ceza kavramından dayak anlaşılmamalıdır.
6.İstendik öğrenci davranışları, anında görülmeli ve olumlu tepki( ödül) verilmelidir. Öğretmenlerimiz bu şekilde tepki sergiledikleri takdirde olumlu davranış pekiştirilmektedir. Yine burada dikkat edilmesi gereken konu, olumlu davranıştan hemen sonra olumlu tepki (ödül) verilmelidir. Çünkü öğrenci, öğretmeni tarafından hangi davranışının ödüllendirildiğini ayırt edebilmelidir.

7. Asla ve asla, bir öğrenci, ne kendi sınıfından ne de başka bir sınıftan bir öğrenciyle kıyaslanmamalıdır. Bazı öğretmenlerimiz bir sınıfın önünde, başka bir sınıfın öğrencilerini övmekle, öğrencileri ders çalışma ve örnek davranışlar gösterme konularında kamçıladıklarını düşünürler. Bu son derece yanlış bir davranıştır. Şu hepimiz tarafından bilinmektedir ki kıyaslanmak hiç birimizin hoşuna gitmez.

Konuyu toparlayacak olursak sınıfta gösterilen olumsuz davranışların sorumluluğunu tek başına öğrencilere yüklemek haksızlık olur. Aslında, bir öğretmen, sınıfın genel havasını iyi gözlemeli ve gerekli yerlerde müdahalelerde bulunarak (espri yapma, fıkra anlatma, gerekli tepkileri zamanında verme gibi) sınıfın kontrolünü elinde tutmalıdır. Etkili öğretmenlik, başlı başına bir eğitim konusu olmakla birlikte, burada sadece sınıfta davranış kontrolü ele alınmıştır.

Bir başka yazıda görüşmek üzere?

Ahmet GÜNAY
PSİKOLOJİK DANIŞMAN

Yazı ile ilgili görüş ve eleştirileriniz için bana ulaşabileceğiniz e-mail adresi;
ahmetgunay80@mynet.com

Bu yazı 1664 defa okundu