Foxnews isimli internet sitesinde yer alan habere göre, psikiyatri uzmanları, psikologlar ve bilişsel terapistler bu alışkanlıkları kabul etmenin ilk adım olduğunu söylüyorlar.

Sakızını şapırdatarak çiğnemek: Bu sinirli ya da endişeli olduğunuzda sığındığınız bir liman gibi görünen bir bağımlılıktır.

Ne yapmalısınız? En hızlı ve en etkili çözüm, sakızı ağzınızdan atmaktır. Eğer gerçek sakız çiğnemeyi bırakmak istemiyorsanız, sakızı her şapırdattığınızda sizi durduracak bir arkadaş bulmaktır. Ya da sakızı şapırdattığınızı duyana kadar sakızı çiğneyin ve bu sesin sizi ne kadar rahatsız ettiğinin farkına varın.

Geç saatlere kadar çalışmak: Bunun için iyi bir sebebiniz var mı? Bu durumdan memnun musunuz yoksa çok mu yoruluyorsunuz?

Ne yapmalısınız? Zamanın ne kadar değerli olduğunu düşünün. Birisi sizden bir şey yapmanızı istediğinde hemen kabul etmeyin. Kendisine geri döneceğinizi söyleyin ve zamanınızın olup olmadığına karar verir. Saatinizi 5 dakika ileri kurun, böylece beklenmedik gecikmeler için zamanınız olur.

Sürüncemede bırakma: Bir görevi tamamlarken duyulan endişeyle mücadele etmede geliştirilen bir stratejidir.

Bundan nasıl kurtulursunuz? İşi ertelemeye başladığınızda bunu kabul edin. Başkaları işinizle ilgilenmediğinizi düşünebilir ve bu durum işleri daha da kötü hale getirir. Size verilen işi kontrol edin, eğer belirtilen tarihte bitiremeyeceğinizi düşünüyorsanız işe devam etmesi için arkadaşınıza gönderin. İşin sonuçları hakkında kendinizi sorumlu hissederseniz, bu sizi görevinizi bitirmeniz için motive edecektir.

Tırnak yeme: Genellikle stresinizi yatıştırmak ya da teselli bulmak için tırnak yeme alışkanlığı başlar. Hatta kimi zaman tırnak yeme bebeklikteki parmak emmenin yetişkin versiyonu olabiliyor.

Bundan nasıl kurtulursunuz? Öncelikle tırnaklarınızı yemeye başladığınızda başka bir şeyle uğraşmaya çalışın, dikkatinizi başka bir işe yönlendirin. İşyerinde ya da evinizde bir stres topu bulundurun ve onunla oynayın. Tırnaklarınızı sık sık kesin.

Her şeyden yakınma, şikayet etme: Kendinizi güvende hissetmediğinizde, istediğiniz bir şey olmadığında bir çocuk gibi ağlarsınız, her şeyden şikayet edersiniz.

Ne yapmalısınız? Bir yetişkin olarak her zaman aynı sonuçlarla karşılaştığınızda büyük bir şaşkınlığa uğrarsınız. Eğer eşiniz ya da arkadaşlarınız sizin gereksiz yere sürekli yakındığınızı söylüyorsa, buna dikkat edin. Yakınmak yerine isteklerinizi doğrudan söyleyin. Birçok insan yakınan kişilere bir süre tahammül eder. Ancak uzun süre dayanamaz.

Dedikodu yapmak: Bazı insanlar dedikodu yaparak dikkatlerin kendisinde odaklanacağını düşünüyor.

Ne yapmalısınız? Yeni bir restoran keşfettiğinizde ya da son gittiğiniz tatil yeri gibi deneyimlerinizi paylaşırken sohbete odaklanın. Son günlerdeki gündem konuları hakkında konuşun. Böylece diğer insanlar hakkında tartışmaktan uzak durursunuz. Otobüste, minibüste ya da yolda giderken iş arkadaşınız hakkında kötü bir şey söylerseniz, o arkadaşınız arka koltukta oturuyor olabilir. Unutmayın ki dedikodu insanların güvenilmez görünmesine yol açar. Dedikodu yapmaya devam ederseniz arkadaşlarınızı ve profesyonel iş bağlantılarınızı kaybedersiniz.

Dağınıklık: Karışıklıktan hoşlanıyor olabilirsiniz. Çünkü dağınıklık işinizi yapmanız için sizi teşvik eder. Buna karşılık aradığınız bir şeyi bulmak için size zaman kaybettirir.

Ne yapmalısınız? İhtiyacınız olan kağıtları kümeler şeklinde ayırın ve farklı renklerde dosyalar ya da kutular kullanın. Acil olanlar ve birkaç gün içinde yapmanız gereken işleri de ayrı dosyalara yerleştirirseniz işiniz kolaylaşır. Kendi çalışma şeklinize uygun olarak buna benzer bir sistem oluşturun. Evde de anahtarlarınızı her gün aynı yere koymak gibi basit adımlarla işe başlayabilirsiniz.

Yerinde duramama: Çok fazla kafein ya da şeker tüketiminin yol açtığı adrenalindeki dalgalanmadan kaynaklanan aşırı enerjiniz olabilir.

Ne yapmalısınız? Bol şekerli kahveyi ya da kafeinli içecekleri çok seviyorsanız, bunları kesmelisiniz. Enerjinizin tavan yapmasını ya da dip noktalara düşmesini kontrol etmek için, yeterince egzersiz yapmak ve uyumak önemlidir. Pasif egzersizlerde ellerinizi ve bacaklarınızı hareket ettirmeyi deneyin. Ellerinizi kucağınıza koyun ve avuç içlerinizi birbirine doğru itin. Bacaklarınız için, iki ayağınızı da yere düz olarak yerleştirin ve ağırlığınızı aşağıya doğru verin. Bu hareketleri sakinleşene kadar yapın.

Ailelerin büyük çoğunluğu çocuğunun oyun sürecini görmezden gelir. Önemsemez. İzlemez ve çoğu zaman olumsuz müdahalelerde bulunur.  Oysa oyun çocuğun hayatı ilk tanıma sürecidir. Henüz bebekken eline verilen çıngırağı sallar. Çıkan sese ilk başlarda tuhaf tepkiler verir. Korkar irkilir. Ama süreç devam ettikçe çıkan sese gülümsemeye başlar. Daha hızlı ve kararlı sallamaya başlar. Bebek burada çıngırak sesini duyması için sallaması gerektiğini öğrenir. Bir öneri: 6 ay ile 2.5 yaş çocuklarına yaptığınız hareketi üç kez tekrarlarsanız oyun olur.  Algı yeteneğini en kolay oyun süreciyle geliştirir. Oyun, çocuğun öğrenme sürecinde kullandığı temel yöntemdir.

Bir aslanın, küçük kedi yavrusunun hareketleri bir bebeğin, bir çocuğun hareketlerinden farksızdır. Birbirleriyle çok benzerlik gösterir. Atlama sıçrama, sese tepki verme, aile bireyleriyle iletişim kurma gibi birçok hareketleri,  ilk çocukluk dönemini yaşayan bir insandan farksızdır. Özetle söylemek gerekirse oyun varlıklar için hayatı tanıma sürecinin en temel öğesidir.

Bebek büyür ve 3 yaşlarında bir çocuk olur. İşte bu süreçte arkadaş ilişkisi, aile bireyleriyle iletişim süreci yoğun olarak yaşanmaya başlar. Bu süreçten sonra çocuk anneden ziyade arkadaşlarıyla oynamak gereği hissedecektir. Birçok anne, çocuklarıyla arkadaş olmaya çalışır. Onunla vakit geçirmek için çaba harcar. Ama çocuk arkadaşlarıyla oyun oynama isteğini yüksek bir duyguyla yaşar. “Çocuğumla vakit geçirmek istiyorum ama çocuğum sürekli ağlıyor, kızıyor” diyenlere tavsiyem, “bir an önce çocuğunuzu bir arkadaşıyla yalnız bırakın” olacaktır. Arkadaşıyla oyun sürecinde çocuğunuzu gözlemleyin.

Arkadaş ilişkilerinde sorun yaşıyor mu?

Kendini ifade edebiliyor mu?

Paylaşımcı mı ( Oyuncaklarını arkadaşlarıyla paylaşır mı)?

Liderlik özelliği mi gösteriyor yoksa içine kapanık bir tavır mı sergiliyor?

Saldırgan mı, uysal mı?

Yukarıda bahsedilen davranışları gözlemliyorsanız çocuğunuzun ileriki yaşlarda aynı davranışları sergileyeceğinden emin olun. Beş yaşında aynı davranışları sergiler, 15 yaşında aynı davranışları sergiler. Yöntem değişir ama davranış yaparken ki tavrı hiç değişmez.

Peki çocuğunuz oyun oynama sürecinde olumsuz bir tavır sergilediğini gördünüz ne yapmalısınız?

Anlık müdahaleden kaçının. Anlık bir müdahale sorunu çözmez bilakis başka sorunların doğmasına neden olur. Öncelikle çocuğun sergilediği olumsuz davranışı bir modelden öğrendiği unutulmamalıdır. Özellikle anne başta olmak üzere baba, diğer kardeşler ve yakın akrabalar, olumsuz davranışlarını gözden geçirmelidir. Aile çocuğa sevgi ile özgüven kazandırmaya çalışırken ödül ve ceza mekanizmasını çok iyi çalıştırmalıdır. Yanlış yaptığında ceza ( imkanlardan mahrum bırakma yöntemi kullanılmalı) Olumlu davranış sergilediğinde ise ödül verilmelidir. Sevgi ile dokunmanın sihirli bir iksir olduğunu unutmayın.

Eğitimci- Yazar
Kadir AKEL

Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr. Özden Şükran Üneri, “akran zorbalığı”na maruz kalan çocuklarda, psikosomatik belirtiler, depresyon gibi içe atım sorunlarının arttığını söyledi.

Ülkemizde, lise öğrencilerinde yapılan bir çalışmada, öğrencilerin yüzde 33?ünün sözel, yüzde 35.5?inin fiziksel, yüzde 28.3?ünün duygusal ve yüzde 15.8′inin ise cinsel içerikli zorbalığa uğradığının saptandığını belirten Üneri, zorbalığın öğrenciler için ciddi bir travma olduğu, etkilerinin okul dönemi ile sınırlı kalmayıp, yaşam boyu sürdüğü ve toplum sağlığını da olumsuz etkilediği kabul edildiğini ifade etti.

Üneri, zorbalık eylemleri süreğen hale geldiğinde, güç dengesizliklerinin kalıcı hale geldiği ve hedef olan çocuklarda fiziksel ve zihinsel gelişim sürecinin bozulduğunu açıkladı. Ülkemizde yapılan bir çalışmada da, akran zorbalığı sıklığı ile depresyon belirtilerinin ilişkili olduğunu aktaran Üneri, şöyle devam etti:

“Ayrıca, akran zorbalığının yol açtığı psikiyatrik sorunlar süreğenlik de göstermektedir. Çeşitli çalışmalarda, zorbalığın kurbanlarla birlikte, okuldaki tüm öğrencileri etkilediği belirtilmektedir. Çözümü, ancak okul yöneticileri, okul rehberlik servisi, öğretmenler, okul hemşiresi ve gerektiğinde hekimden oluşan çok disiplinli bir ekibin koordineli bir şekilde çalışması ile mümkündür. Zorbalık herhangi bir biçimde ortaya çıktığında uygun tepki vermemek, tekrarlama riskini desteklemek demektir. Öğrencilerin okul ortamı içinde kendilerini güvende hissedebilmeleri için, sorumlu yetişkinler tarafından dinleneceklerini ve zorbalığa karşı tolerans gösterilmeyeceğini bilmeleri gerekir. Öğrencilere problem çözme, sosyal desteklerini artırma gibi stresle baş etme yöntemleri öğretilmelidir. Ancak o zaman, öğrencilerin, akran etkisi olarak adlandırılan zorbalıkla karşılaştıklarında ya da buna tanık olduklarında müdahalede bulunmaları sağlanabilir.”

DÜNYADA YAYGIN BİR SORUN

Zorbalığı önlemede tüm okul çalışanlarına, ailelere, topluma ve medyaya aktif bir görev ve sorumluluk düştüğünü hatırlatan Dr. Üneri, şunları kaydetti:

“Sonuç olarak, akran zorbalığı tüm dünyada yaygın bir sorundur. Ülkemiz, genç nüfus yoğunluğu nedeniyle, akran zorbalığı açısından risk grubundadır. Buna karşın ülkemizde akran zorbalığı ile ilgili çalışmaların beklenen sıklıkta olmadığı gözlenmiştir. Ülkemize özel akran zorbalığını önleme modelinin geliştirilebilmesi ve çocuk ile çalışan profesyonellerin bu alanda farkındalıklarının artması açısından, tüm Türkiye’yi temsil edebilecek nitelikte, geniş örneklemli, akran zorbalığı türlerini, uygulama yer, zaman ve aralıklarını, zorbalık yapan ve yapılanların özelliklerini, alınan önlemler ve bu önlemlerin sonuçlarını içeren araştırmaların yapılmasının yararlı olacağı düşünülmüştür.”

Ntvmsnbc

Oyun,

Bu anlamda tekrar mutluluğu yakalayabilme şansıdır. Yapılan araştırmalar mutluluğun en önemli anahtarlarından birinin tekrar çocuklaşabilmemizi, pazarlıksız masumiyeti ve saflığı yakalayabilmemizi sağlayan çocuklarımız olduğunu ortaya koymaktır. İşte buna vesile olan şeylerin başında gelir oyun.

Çocuklara oyuncak almaktan bıktınız mı?

Aldınız oyuncaklar en çok bir haftamı dayanıyor

Aldınız oyuncaklar ya da nesneler eskisi kadar çocukta etki etmiyor mu?

Çocuklarınız deşarj olamıyor mu ya da enerjilerini boşatmakta zorlanıyorlar mı?

Hem eğlendirip hem de eğlenmek mi istiyorsunuz

Çocuklarınızla aranızda aşamadığınız sıkıntılar mı var

Onlarla iletişim sorunlarınız mı var?

Onların dünyalarına girmekte zorlanıyor musunuz?

İşte size nostaljiyi tekrar ayağa kaldıracak önemli bir nokta: oyun oynamak.

Birçok velime önerdiğim ve harika geri dönütler aldığım bir yaklaşım. Maalesef oyuncaklarla doldurulduğumuz odaları, harcadığımız paraları ve sabit oturuşlarla elektronik bakıcıların (TV, bilgisayar)esiri ettiğimiz çocuklarımıza oyundan mahrum etmek, oyun oynamamak ciddi sıkıntıları da beraberinde getirdiği ortadadır.

Çünkü oyun çocuğun dilidir. Sosyalleşmesine açılan kapıdır. Oyunla çocuğu tanımak onun dilini ve karakterini anlamak mümkün. Bugün apartmanlara sıkıştırdığımız çocukların bir nebzede olsa rahatlayacağı ve içlerindeki devasa enerjiyi boşaltmasına vesile olacağı kestirme bir yoldur oyun..

OYUNLARLA BİZLERDE ÇOCUKLAŞIRIZ.

Peygamber efendimizin güzel bir sözü bugün modern psikolojinin çocuk eğitiminde önemli bir katkısıdır. Kimin çocuğu varsa onunla çocuklaşsın. İşte bizlerin bugün yapamadığı ya da zorlandığı bir şey. Çünkü yaşam içerisinde çok meşgulüz ve sürekli bir koşuşturma içindeyiz.

Çocuğun geleceğe dönük yönünü oyunlarıyla tanırız. Çünkü çocuk oyunda kendini ifade edebilme imkânı bulur. “Oynamayan tay at olmaz” özdeyişi, çocuklar için oyunun ne kadar önemli olduğunu çok güzel ifade etmektedir. Oyunların çocuğun gelişimi üzerindeki etkilerini şu ana başlıklar altında açıklayabiliriz:

Sosyal Gelişimine, Psikolojik Gelişimine, Fiziksel Gelişimine, Dil Gelişimine i, Zekâ Gelişimine ve daha birçok alanda oyunun etkileri ortadır.

NOT: Google Evde oynanan oyunlar yazınca çok güzel ve zevkli oyunlar çıkıyor. Kapatın televizyonunuzu, bilgisayarını bugün. Anne baba ve çocuklar bir arada… Ve oynayın o güzel oyunları. Sonrası bunlar alışkanlık haline gelecek haberiniz olsun…

Nevzat ÖZER
Psikolojik Danışman
21.yy da Anne ve Baba olmak isimli kitabın yazarı
nevzatozer66@gmail.com
Kaynak: http://www.aktuelegitim.com

Bu dönemde ebeveynler neler yapabilir?

• Eskiden olduğu gibi, günlük yaşamın ritmini bozmadan eskisi gibi yaşamaya devam etmek.
• Sürekli endişeli görünmekten kaçınmak. Çocuğu güvenli bir aile ortamında yetiştirmek.
• Çocukla birebir zaman geçirmek (Anne ve baba ayrı ayrı zaman geçirebilir.)

Okul öncesi çocuklar (3-6 yaş arası)

Boşanma bu dönemde çocuk için ne ifade eder?

• Boşanmanın anlamını tam olarak anlayamamakla birlikte, anne veya babadan birinin hayatında eskisi gibi yer almadığını fark eder.

Bu dönemde çocuğun boşanmaya karşı tepkileri

• Yaşananlardan dolayı kendisini suçlayabilir.
• Öfke duygularını yoğun olarak yaşayabilir.
• Birlikte yaşadığı ebeveynine hırçın ve öfkeli ve huysuz olur.
• Uyku sorunları yaşayabilir. Geceleri korkulu rüyalar görebilir.

Bu dönemde ebeveynler neler yapabilir? 

• Ayrı kaldığı ebeveynini istediği zaman ziyaret edebileceğine dair güven hissi vermek ve bunu düzenli olarak gerçekleştirmek. Ayrı kalan ebeveynle çocuğun telefonla görüşmesine olanak hazırlamak.
• Çocukla, anne ve baba olarak farklı zamanlarda farklı etkinliklerde buluşmak (sinema, tiyatro, piknik…) Birlikte geçirilen vakitlerde, çocuğu konuşmaya ve iletişim kurmaya cesaretlendirmek.
• Çocuğun duygularını ifade olanağı bulabileceği doğal ortamlardan faydalanmak. (Anaokulunda oyun oynama, evde parmak boya ve serbest resim faaliyetleri, birlikte kitap okuma gibi.)
• Boşanmadan onun sorumlu olmadığını ve bakımının sürekli ve düzenli olarak yerine getirileceğini, onu hiçbir zaman yalnız bırakmayacağınızı anlatmak.

Okul dönemi (6-11 yaş)

Boşanma bu dönemde çocuk için ne ifade eder?

• Boşanma olgusunun ne olduğunu anlamaya başlar. Ana-babasının artık birlikte yaşamayacağını ve birbirlerini eskisi gibi sevmeyeceklerini anlar.

Bu dönemde çocuğun boşanmaya karşı tepkileri

• Kendisini aldatılmış hissedebilir.
• Ebeveyninden gidenin geri döneceğini ümit eder.
• Ayrılan ebeveynin artık kendisini istemediğini düşünür.
• Arkadaşlarını görmezlikten gelebilir.
• Kimsenin onu okuldan almaya gelmeyeceğini düşünerek kaygı duyar.
• Baş ve karın ağrılarından şikayet edebilir.
• Uyku düzeni bozulur. Uyuma güçlükleri yaşar.
• Boşanmadan sorumlu tuttuğu, birlikte olduğu ana ya da babasını, zaman zaman kum torbası gibi hırpalar. Ona karşı hırçınlaşır.

Ergenlik dönemi; çocuklar için sosyal yönden yeniden doğuş ve fiziksel olarak da bir çok değişikliğin olduğu bir çağdır. Bu dönem çocuklar içinde anne-babalar içinde zor geçmektedir.

Ergenlik dönemi özellikleri için şunları sırlayabiliriz:

- Ergen büyüdüğüne inanmak ve çevresini inandırmak ister, ama ne yetişkin gibi davranabilir ne de çocuk gibi.

- Bağımsız olmak isterler.

- Kendilerine karışılmasın isterler, aynı zamanda da ailesinin güven ve desteğini beklerler.

- Arkadaş grubu çok önemlidir.  Onlar tarafından kabul görüp beğenilmek isterler Arkadaşlar anne babadan önce gelir.

- Kendisini ailesine ve çevresine ispatlama çabası içindedir.

- Bedenindeki değişiklikten dolayı şaşkınlık yaşar ve ne yapacağını bilemez.

- Sürekli bir şeylerin arayışı ve eksikliği içindedir.

- Asi ve hırçın, evde huysuz veya sıkılgan ve dalgındır.

- Fazla alıngan ve olur olmaz her şeye ağlar.

- Ders çalışmazlar, aynanın karşısından ayrılmazlar ve acayip giyinirler.

- Pop ve film yıldızlarına veya sporculara aşık olurlar.

- Çok gezerler ve yalan söyleyebilirler.

- Argo konuşurlar, alkol ve sigara kullanmayı deneyebilirler.

- Ailesinden nefret ediyormuş gibi davranır, anne-babadan uzaklaşır ve anne-babayı dinlemezler.

- Kaide ve kuralları küçümserler.

- Kontrolsüz konuşurlar.

Bütün bu sıraladığımız davranışlar anne babayı kaygılandırır. Ancak bunlar ergenlik dönemi için normal sayılabilecek davranışlardır. Bu olumsuz davranışlar ergenin ne kadar zor

lanma karşısında olduğunu göstermektedir. Bunlar bağımsızlığa duyulan ihtiyaç artışından ve cinsel uyanıştan kaynaklanmaktadır. Bu davranışlar geçicidir. Çocuğunuzun bir anlamda kendinden emin ve güçlü görünmek, kişiliğini bulmak için geliştirdiği davranışlardır.Çocuğun kendi kimliğini bulmada kızlar için anneleri, erkekler için babaları model oluşturur.

Bu dönemde anne-baba olarak çocuğunuzu DİNLEYİN (göz göze temas kurarak etkin dinleyin)

Acemiliklerinde SABIRLI olun,

Kendi duygularınızda GERÇEKÇİ olun (yani ona gerçekten mi yardımcı olmak istiyorsunuz yoksa “komşular ne der” diye mi kaygılanıyorsunuz? )

DÜRÜST olun, kızdığınızda, onu tasvip etmediğinizde bunu ona belirtin.

SAKİN olun, akıl veya öğüt verirken bunu sakin ve kabul edebileceği şekilde söyleyin. Kafasına vurur gibi değil. Bağırıp çağırdığınız takdirde ona hiçbir şey yaptıramazsınız.

En önemlisi SEVGİNİZİ ve GÜVENİNİZİ her fırsatta dile getirin ki bu fırtınalı dönemi kolay atlatsın.

Fatma Nur ALTINDAL
Termal İlköğretim Okulu
Psikolojik Danışmanı

ONLARA ZAMAN AYIRMAZSAK ONLARDA BİZE AYIRMAYACAKLAR
Ne ilginçtir ki bebekken biz onların hep yanlarındayızdır. Sonra büyürler ve bize her zaman ihtiyaçları olur evlatlarımızın. Bazen paradan çok zaman isterler bizden az ya da çok. Verebilenleri iyi yolda ya veremeyenler… Zaman zuhur edecek onların bize zaman ayırmalarını isteyeceğiz. Mesela bayramlarda, önemli günlerde, hastalığımızda, onların yanımızda olmasını isteyeceğiz. Malum ne ekersek onu biçeceğiz.

OYUNLAR SANKİ NOSTALJİ OLDU…
Oysa bizim çeşit çeşit oyunlarımız vardı. Toplu oyunlardı hepsi. Paylaşmayı, dayanışmayı, organizasyonu temel alan oyunlar… Televizyon hayatımızda bu kadar yoktu. Kanal sayısı azdı. Veya ilgimizi tamamen kapsayan boyutta bir alet değildi. Bisiklet mi birkaç çeşit mesela. Onun var benim niye yok tarzı bir ortam yoktu. Bakkallarda çocukların tüketeceği ürün çeşitleri azdı. Hırs ve haset duygusunun gelişme katsayısı şimdiki gibi ebatlı değildi.

Çok şey değişti… Sokaklar boş, enerjiler boşalamamış şekilde sanal sohbetlerin prim yaptığı, her şeyin hızlı yaşandığı ve hızlı tüketildiği bir HIZ muammasının içinde akan giden gençlerimiz…

Şimdi dört yaşındaki çocuklar bilgisayarlarda strateji oyunları oynuyorlar. Toza bulanmıyorlar, burunları akmıyor! Dirsekleri kanamıyor! Su bol, gıda bol, giysi bol, imkân bol; ama…

Nevzat ÖZER
Psikolojik Danışman
“21. yy da Anne ve Baba olmak İsimli kitabın yazarı”
nevzatozer66@gmail.com

ABD’nin Indiana eyaletinde bulunan Notre Dame Üniversitesi uzmanları, en az iki yıl arayla doğan çocukların, matematik ve okuma konusunda, birbirine yakın aralıklarla doğanlardan daha yüksek notlar aldığını ortaya çıkardı. Bu fark, özellikle ilk iki çocukta daha belirgin şekilde görüldü. Araştırma ayrıca, geniş ailelerde yaş farkının, zeka ve başarıda özellikle büyük çocuk lehine olduğunu da gösterdi. Uzmanlar farkın, anne-babaların küçük çocuklar gelmeden önce büyük çocuğa ayırdığı zaman ve kaynakla ilgisi olduğu görüşünde

Nefret etmesin

Ev ödevleri aynı zamanda okul ve ebeveyn arasında güçlü bir bağlantının var olmasını sağlar. İlköğretimin beşinci yılından itibaren ev ödevleri daha önemli bir rol üstlenir. Bu çağlarda ev ödevlerini düzenli olarak yapan çocukların akademik başarıları yapmayanlara oranla daha yüksektir.

Ev ödevlerinin yapılması yolunda verilen savaşlar, tüm aile için sorun yaratabilir. Bazı aileler için bu savaşlar her geçen gece gittikçe uzayabilir. Akşamlar dehşet ve korku içinde beklenir, ilişkilerde gerginlik olur ve zamanla çocuklar ev ödevlerinden daha da nefret etmeye başlarlar.

Çocukların akademik becerileri, bireysel ihtiyaçları veya öğrenme zorluğu gibi sahip oldukları özellikler nedeniyle ev ödevleriyle ilgili yaşanan sorunların boyutu da büyüyebilir.

İşleri daha üretici ve dayanılabilir bir duruma getirmenin yolları da var:

- Çocukların beklenmedik durumlara toleransları düşüktür buna karşın önceden belirlenmiş sınırlar içinde uyum gösterme olasılıkları yüksektir. Bu nedenle çocuğunuzun yaşına ve ihtiyacına uygun bir çalışma programını okulun ilk günlerinden itibaren oluşturun. Bunu yaparken dinlenme süreleri içerikleri masada oturma süresi ve kısa molalarla ilgili çocuğunuzun da fikrini alın.

- Çocuğunuza çalışabilmesi için uygun ortamı sağlamaya çalışın. Sürekli aynı yerde çalışması konsantrasyonu artıracağından, en uygun yeri birlikte belirleyin. Ortamın sessiz ve düzenli olmasına dikkat edin.

- Televizyon veya yüksek sesli müzik gibi dikkat dağıtıcılardan kaçınmaya çalışın. Televizyon veya yüksek sesli müzik çocukların konsantrasyonlarını en aza indirger.

- “Aynısını daha fazla söyleyerek” etkili olmazsınız. Sürekli “ders çalış” demek yerine belirlenmiş saatte çocuğunuzu masaya oturtun. Bunu yaparken kararlı ama sakin olmaya dikkat edin. Çocuğunuzun yanında bulunamıyorsanız onu uzaktan denetlemek için en etkili yöntemi kullanın.

- Çocuğunuzla her gün okul ve onunla ilişkili konularla ilgili sohbet etmek için zaman ayırmaya çalışın. Çocuğunuzu başarıları ve çabaları için ödüllendirmek önemlidir. Pozitif yorumlar, eleştirel olanlara nazaran çocuğun davranışlarının değişiminde daha fazla etkiye sahiptirler. Ev ödevlerinin mükemmelliğe ulaşmayı değil öğrenmeyi hedeflediği unutmayın. Belirlenmiş programa uygun davrandığı her adımı ödüllendirin.

- Ev ödevi alışkanlığı geliştirilirken, öğretmenle iletişim halinde bulunun. Bunun yanında çocuğunuza spesifik olarak yardım edebileceğiniz konuları veya destekleyebileceğiniz konuları öğretmeniyle konuşabilirsiniz.

- İlkokul çağındaki birçok çocuk ödevlerini yaparken soruları cevaplayacak birilerinin yanlarında olmasını isterler. Eğer çocuğunuzla ilgilenen bir başkası varsa onunla ödevlerle nasıl başa çıkıldığı konusunda konuşun. Daha büyük çocuklar için, ona tamamlanmış bir ödevi okumayı önerebilirsiniz. Öncelikli görevinizin yardım ve destekleme olduğunu unutmamalısınız.

Hobileri de olsun

Çocuğunuzun ödevlerine karışmaktan ve onun yerine ödevleri yapmaktan kaçının. Böyle bir tutumun kimseye bir faydası olmaz ve öğretmenin çocuğun zorlandığı konuları anlamasında zorluk çıkarır.

Ev ödevleri değerlidir ama çocuğunuzun bedensel, zihinsel ve duygusal sağlığını destekleme ve geliştirme çabalarınızdan vazgeçmeyin. Ev ödevleri kadar çocuğunuzun hobileri olması spordan ve sanattan zevk alması önemlidir